— 149 — 



eenige in Europa tot nu oe gekende gevallen werden aange- 

 troffen bij verscheidene Veronica-soorten , en bestudeerd 

 door Steinbrinck (i), Kirchner (2), en Mac Leod (3). Uit 

 de onderzoekingen van genoemde schrijvers blijkt dat de 

 vruchten dier planten door bevochtiging opengaan, zoodat 

 de regen in de vruchten valt en de zaden wegspoelt. 

 Daarin ziet Steinbrinck eene voor de verspreiding zeer 

 voordeelige inrichting, daar de zaden door het water van 

 den regen op eenen grooteren afstand van de mt^ederplant 

 kunnen medegevoerd worden, dan dit gewoonlijk door den 

 wind geschiedt. Daarenboven heeft Mac Leod opgemerkt 

 dat de zaden van Veronica serpyllifolia en V. arvensis 

 door bevochtiging kleverig worden, daardoor aan de vrucht- 

 wanden of een ander deel der moederplant soms langen tijd 

 vastgehecht blijven, en aldus niet allen te gelijk, maar 

 langzamerhand verspreid worden. 



Vier nieuwe voorbeelden van verspreiding door den 

 regen heb ik, gedurende den zomer van het jaar 1889, in 

 den plantentuin te Gent waargenomen, nl. Brunella vul- 

 garis. B. grandiflora, Salvia horminiün en S. lanceolata. 



De vrucht van Brunella vulgaris is eene vierdubbele 

 dopvrucht, die op den bodem van den blijvenden, duidelijk 

 tweelippigen kelk verscholen ligt. De vruchtkelken staan 



(1) C. Steinbrinck, Ueber einige FruchtgebSuse, die ihre Samen in 

 Folge von Benetzung freilegen. — Ber. d. Deutschen bot Gesellsch., 

 Bd. 1, Berlin 1883, Heft 7 S. 339-347. 



(2) D' O. KiRCHNKR, Flora von Stuttgart und Umgebung, mit bes jn- 

 derer Berücksichtigung der pflanzenbiologischen Verbaltnisse. Stutt- 

 gart, 1888, S. 587-593 



(3) Dr J. Mac Leod, Veronica ai'vensis en Veronica serpyllifolia, 

 twee planten wier zaden door den regen uitgestrooid worden — Bota- 

 nisch Jaarboek uitgegeven door het kruidkundig genootschap Dodoncea 

 te Gent, I, Gent, 18S9, bJz. yl-99. 



