— 150 — 



in zestallige schijnkransen in de oksels van twee breede 

 eironde schutblaadjes, en zijn vereenigd tot langere of 

 kortere trossen aan 't uiteinde der takken. ledere kelk 

 is met den tak verbonden bij middel van een ongeveer 4 mm. 

 lang steeltje, dat in verticale richting platgedrukt is, zoodat 

 het den vorm heeft van een plaatje, en aan de vrucht 

 toelaat gemakkelijk op en neder bewogen te worden. Het 

 is van de hjgroscopische eigenschappen van den kelk en 

 den vruchtsteel dat de invloed van de vochtigheid op de 

 verspreiding der zaden afhangt. 



Zoolang de vrucht nog niet rijp is, en de vruchtdragende 

 deelen, nl. de kelk en de vruchtsteel, nog niet verdroogd 

 zijn, blijft het steeltje recht ; de kelk is open, met de ope- 

 ning schuin naar boven gericht. Maar wanneer men de 

 plant na het verdrogen van genoemde deelen, in de maan- 

 den Augustus en September, bij droog weder onderzoekt 

 (fig. 6\ dan ziet men dat het steeltje gekromd is, met de 

 holle zijde naar den tak gekeerd, zoodanig dat de kelk met 

 de basis der bovenlip tegen den tak komt te liggen, en zijne 

 opening naar boven gericht is ; de twee lippen van den 

 kelk zijn dicht tegen elkander aangedrukt, (fig. 3). In die 

 voorwaarden kunnen de zaden onmogelijk de ruimte ver- 

 laten waarin zij gevangen liggen, want zelfs wanneer de 

 organische band, die ze aan den kelk hecht, verbroken wordt 

 blijven zij (door de zwaartekracht) op den bodem van den 

 kelk liggen ; en daar de opening van dezen daarenboven 

 gesloten is, kunnen zij noch door gewone bewegingen, noch 

 zelfs door hevig schudden naar buiten verwijderd worden. 



Wanneer men daarentegen de plant na eene regenbui 

 aanschouwt, bemerkt men dat haar uiterlijk voorkomeneene 

 groote verandering heeft ondergaan : de kelken hebben zich 

 van den stengel verwijderd, enzijn nu nagenoeg horizontaal 



