— 153 — 



water legt, dan ziet men, doch slechts na verloop van 

 eenige minuten, dat zich rond het zaad eene dunne slijm- 

 laag vormt die voor het bloot oog als een licht wit wolkje 

 zichtbaar is (deze slijmlaag is eerst zichtbaar rondden 

 navel, die door eene witte vlek aangeduid is) ; zij is week 

 wanneer zij vochtig is, maar na uitdroging wordt zij hard 

 en dan hecht zij het zaad stevig vast aan het voorwerp 

 (eene glasplaat b. v.) waarop het gelegd is ; wordt het zaad 

 weder bevochtigd, dan komt het bijna oogenblikkelijk los. 

 Het nut van zulk een inrichting is misschien hetzelfde als 

 bij Veronica : de zaden, door een tijd lang aan de moeder- 

 plant gekleefd te blijven, worden de eene na de andere 

 verspreid ; zeer waarschijnlijk is dit geen aanpassing tot 

 verspreiding door de dieren, zooals soms het geval schijnt 

 te zijn (1). 



Wanneer men de plant uit het water neemt en laat 

 drogen, herneemt zij den vorm dien zij in drogen toestand 

 vertoonde ; na bevochtiging grijpen de hooger beschreven 

 bewegingen opnieuw plaats ; en men kan door afwisselend 

 bevochtigen en drogen dezelfde verschijnselen zoo dikwijls 

 als men wil te voorschijn roepen, zonder dat zij iets van 

 hunne kracht verliezen, zelfs wanneer de plant alle hare 

 zaden verloren heeft en zij bijgevolg uit die beweging geen 

 nut meer kan trekken. 



Bmnella grandiflora is op dezelfde wijze ingericht 

 als B. vulgaris ; het eenig verschil dat ik tusschen beide 

 soorten opgemerkt heb is dat de zaden van B. grandiflora 

 niet kleverig worden ; want wanneer men ze in water 

 plaatst ziet men geene slijmlaag ontstaan, en na het drogen 



(1) Zie D» J. HiLDEBRAND, 1. c. S. 88-89. 



