— 174 — 



onderbreking, onder de haarcellen heen, in het worteltje 

 over, en vormt aldaar de derde laag, van buiten gerekend. 

 Het pleroom van het hypocotyl stengellid zendt een tak 

 in iederen zaadlob. 



d) De zaadlobben zijn nagenoeg evenlang als het hypo- 

 cotyl gedeelte. Zij vertoonen reeds (PI. V, fig. 6) de 

 differentiatie in palissadenweefsel aan de binnen- (later de 

 boven-) zijde en sponsweefsel aan de buiten- (later de 

 onder-) zijde. Tusschen beide weefsels heen loopt het 

 pleroom, dat in het hypocotyl gedeelte van het embryo zijn 

 oorsprong neemt, en in het celweefsel der zaadlobben 

 vertakkingen zendt. 



e) Het stengelmeristeem of vegetatiepunt is vrij groot ; 

 het heeft de gedaante van een kegel, en wordt door de 

 twee zaadlobben beschut. 



De zaden brengen den winter op de moederplanten door, 

 en vallen eerst korten tijd vóór de kieming uit de aren. 

 Wanner de zaden uitvallen zijn de meeste vruchtkelken 

 (door den invloed van regen en wind) bijna geheel ver- 

 dwenen : het naakte zaad komt van de moederplant los 

 door het verbreken der navelstreng (l). 



De zaden der Vormen I, H, Hl en IV zijn in grootte 

 eenigszins verschillend : de krachtigste zaden vindt men 

 bij Vorm IV. Het bovenste zaadje van ieder drietal is door- 

 gaans een weinig grooter en bevat een krachtigere kiem 

 dan de twee onderste zaadjes van hetzelfde drietal, maar 



' (1) Op an lere groeiplaatsen, — b. v. in een moeras, tusschen Graaf- 

 Jansdijk en de zeeduinen, Westwaarts van Helst, — vallen de ver- 

 droogde vruchtkelken, met de daarin bevatte zaden, in October uit de 

 vruchtaren. De uitgevallen vruchtkelk vertoont van achteren (d. w. z. 

 aan de zijde, die naar de as der aar toegekeerd was), eene over- 

 langsche spleet, langs waar de gekrulde zaadharen uilsteken 



