- 175 - 



dit verschil is veel minder duidelijk dan op sommige andere 

 groeiplaatsen, b. v. te Heist, het geval is. 



De zaden van al de individuen die op de schorre groeien, 

 zijn bruinachtig en met gekrulde haren bezet W. Zij 

 bereiken gemiddeld 2 mm. lengte en 1 a 1,25 mill. breedte. 



Het zaad van Salicornia werd reeds door Woods (2), Duval- 

 JouvE (3) en Ungern Sternbebg (4) beschreven. 



Het werk van eerstgenoemden schrijver hebben wij niet gezien. 

 Beide laatstgenoemde handelen over den bouw der zaadhuid en 

 der zaadharen, alsook over den algemeenen vorm en de ligging 

 der kiem, zonder echter haren inwendigen bouw van naderbij te 

 onderzoeken. 



Hoofdstuk II. — De Kieming en de uitzaaiing. 



De kieming van Salicornia herbacea kan in vier sta- 

 diums verdeeld worden : 



P Stadium : het opengaan der zaadhuid. Wanneer 

 een zaad van Salicornia herbacea in water gelegd wordt, 

 scheurt de buitenste zaadhuid tusschen de zaadlobben en 

 het hypocotyl gedeelte der kiem open, en beide deelen 

 divergeeren. (Plaat VI, fig. 3 en 4.) Daarna scheurt de 

 binnenwand op zijne beurt open en de jonge kiemplant 

 wordt vrij. Het overblijfsel der zaadhuid blijfc eenigen tijd 

 aan de kiem hangen, hetzij aan de zaadlobben (zooals op 



(1) Onderzoekt men echter het zaad des winters, b. v. in November 

 en December, wanneer het reeds, ten gevolge van het verdwijnen van 

 den kelk, een tijd lang den invloed van regen en wind ondergaan heeft, 

 zoo bemerkt men dat de haren hun gekrulden top verloren hebben, en 

 dat vele haren zelfs volkomen verdwenen zijn. 



(2) The botanical gazette, 1851. 



(3) Duval-Jouve, 1868. loc. cit. figg. 



^4) Hngern-Sternberg, 1874, loc. cit. figg. 



