— 180 — 



Aan den rand der schorre < groeiplaats van Vorm I) 

 hebben wij geen enkel kiemplantje kunnen ontdekken. 



Op de banken in het Noordwestelijk deel der Schorre 

 (groeiplaats van Vorm IV) waren er enkele te vinden. 



Uit deze waarnemingen meenen wij te mogen besluiten 

 dat de uitzaaiing van Salioornia herbacea op de schorren 

 plaats heeft als volgt : in het voorjaar (Januari- Februari; 

 tusschen 25 December en 4 Maart) vallen de zaden uit. De 

 zaden die niet op een tapijt van wieren terecht komen 

 worden door het water medegevoerd, heinde en verre 

 uitgestrooid, en gaan voor het grootste deel verloren. De 

 zaden die op een tapijt van wieren vallen blijven daarin 

 haperen, hetgeen misschien bevorderd wordt door de over- 

 blijfsels der zaadharen, en ook door de haakvormige 

 navelstreng, die wellicht de rol van anker vervult. De 

 kieming grijpt zeer snel plaats, de zaadhuid wordt afge- 

 worpen, en de kiemplant wordt dadelijk voorzien van 

 nieuwe hechtorganen, namelijk de lange draadvormige 

 haren, op de grens tusschen het worteltje en het hypocotjl 

 stengellid. 



Wanneer de ontwikkeling van het worteltje begint, 

 verdwijnen de haren, en het plantje kan nu een dubbel 

 lot ondergaan. Ofwel het drijft zijn wortel in den grond, 

 door het wierentapijt heen, en het is aldus in zijne defini- 

 tieve groeiplaats gevestigd. Ofwel het wordt door het water 

 uit de wieren gespoeld en medegevoerd. Wordt het door 

 de ebbe op de schorre achtergelaten, zoo kan het op zeer 

 korten tijd (bij laag water) zijn worteltje in den grond 

 drijven, en weerstand bieden aan den volgenden vloed. 



Indien wij ons de uitzaaiing van de Salicornia juist voor- 

 stellen, zoo komen wij tot de gevolgtrekking, dat vorm//, 

 die alleen wieren aan haren voet heeft, ook alleen eene 



