— 257 — 



schikt te zijn om de Korstmossen of ten minste sommigen onder 

 hen tot steunpunt en lot voedsel te dienen. Hunne behoeften zijn 

 ook uiterst gering ; hun weerstandsvermogen aan uitwendige 

 nadeelige omstandigheden is buitengewoon groot ; slechts lucht 

 en licht in overvloed kunnen zij niet ontberen ; de verschillen in 

 de luchtgesteltenis laten hen vrij onverschillig. De koude schijnt 

 geen uitwerksel op hen te hebben ;vele Korstmossen worden 

 vooral's winters in hunne volle ontwikkeling gevonden, en in het 

 hooge Noorden vormen zij eene der talrijkste groepen der Flora. 

 In Lapland b. v. worden 220 Korstmossen tegen 656 Phanero- 

 gamen aangetroffen, en in algemeenen regel zijn zij beter in het 

 koude gedeelte van het Noordelijk halfrond, dan in de war- 

 mere streken en dan in het Zuidelijk halfrond vertegenwoor- 

 digd, zoowel wat het getal soorten als wat het getal individuen 

 betreft (1). Ook op de rotstoppen der hooge bergen (Alpen, b. v.) 

 worden de Korstmossen in groote massa aangetroffen, en zij 

 leven er tot aan de sneeuwgrens (2). Droogte kunnen zij even- 

 goed verdragen : talrijke proeven hebben bewezen dat een 

 korstmos zelfs dan nog zijne levenskracht behoudt, als het zoo 

 uitgedroogd is, dat men het tot pulver zou kunnen wrijven ; na 

 jaren lang wachtens is een weinig water voldoende om het tot 

 nieuwen groei en verdere ontwikkeling aan te zetten (daartoe 

 is echter noodig dat het Korstmos niet van zijn substratum los- 

 gemaakt zij). Te veel vochtigheid werkt zelfs nadeelig, en het 

 is slechts bij uitzondering dat de Lichenes groeiplaatsen bewonen 

 (rotsen midden in beken en rivieren b. v.) die al te dikwijls 

 onder water staan . 



Sommige soorten zijn volkomen cosmopoliet, zooals de Clado- 

 nia rangiferina (PI. VII, fig. 1), Usneabarbata {PI. VII, fig. 10),enz. 



(1) Dr JoHANNKs Leunis. Sijnopsis dcT drei Naturreiche . 3® Aufl . 

 2« Theil. 3« Band. 18s^6. Bladz. 230. 



(2) H WiLLEY [ "Lichens » in Synopsis of the Flora of Colorado'] 

 heeft Cetraria madrejjoriformis (Wulff) op 18,000 voeten Parmelia 

 sti/gia {L) A.CK. var. lanata Fr. op 14,200 voet hoogte gevonden, be- 

 nevens een tiental andere soorten, die minstens tot op eene hoogte van 

 10,000 voet voorkwamen. — Naar het referaat in Just's Botanischer 

 Jahresbericht,\%l^. 17 



