— 275 — 



zich verder ontwikkelden, toen zij opnieuw in vochtige lucht 

 gebracht werden. 



Bij P h y s c i a en de meeste andere Korstmossen vergenoegt 

 de Zwam zich met de Wiercellen (gonidiën) te omweven ; dit 

 is echter niet altijd het geval ; bij sommige geslachten dringen 

 de hyphen in de gonidiën zelven, zooals bij P h y s m a, waarover 

 wij verder spreken. (PI. VIII, fig. 7, b). 



Eene andere eigenaardigheid bestaat hierin, dat in één Korst- 

 mos twee verschillende Wieren kunnen voorkomen : het eene 

 heeft altijd verreweg de overhand en is door den ganschen 

 thallus verspreid ; het andere wordt gewoonlijk slechts op be- 

 paalde plaatsen aangetroffen. Zoo is bij soorten van het geslacht 

 Stereocaulon en bij Sticta glomulifera, Ach. het 

 hoofdwier eene PalmeUacee, het bijkomend eene N o s t o- 

 ca c e e, die zich in eenen vertakten of afgeronden uitwas van 

 het loof afzondert en aldus de zoogenaamde Cephalodiën te weeg- 

 brengt. 



Hoofdstuk V. 



Ontwikkeling der Apotheciën, 



a. De Spermogoniën. 



Alvorens tot de apotheciën terug te keeren, moeten wij nog 

 eenige verklaringen geven omtrentde Spermogonién{P\. VIII, fig. 

 7). Onder dezen naam beschrijft men organen, die gewoonlijk den 

 vorm hebben eener flesch, waarvan de zeer nauwe opening aan 

 de oppervlakte van het Korstmos uitmondt. Zij liggen meestal 

 in het loof ingezonken, doch komen soms ook op het einde der 

 vertakkingen voor ; nu eens verheft zich een gedeelte van het 

 spermogonium boven het omliggende weefsel ; dan weer is het 

 alleen de monding, die eenigszins uitsteekt. Het zijn als zoo- 

 veel kleine, meestal donkergekleurde knolletjes, die tot groepen 

 vereenigd of afzonderlijk staan. — Spermogoniën en apotheciën 

 kunnen op hetzelfde individu of op twee verschillende voor- 

 komen. — De inwendige ruimte van het spermogonium is door 

 eenen scheidswand van den thallus afgesloten ; die wand is 

 gevormd door hyphen, die zich dicht bij elkander aansluiten, 



