— 288 — 



"Wij zullen ons vergenoegen met een enkele soort van naderbij 

 te beschrijven : 



Cora pavonia Fr. (PI. IX, fig. 6) is een Korstmos dat 

 vooral op de eilanden San Domingo en Trinidad en in gansch 

 Midden-Amerika voorkomt. In liet laagland wordt het niet ge- 

 vonden, maar wel in de bergstreken, op meer dan 1000 meters 

 hoogte, op koele, vochtige plaatsen; het zoekt het licht op, 

 zonder nochtans het rechtstreeksch zonnelicht te verlangen, 

 waardoor het te spoedig zou uitdrogen. Deze plant gedraagt zich 

 geheel en al als eene e p i p h y t i s c h e (1) plant : zij vestigt zich 

 in de wouden, in de kruinen der boomen, waar overvloedig 

 diffuus licht is, zoodat zij om zoo te zeggen ongenaakbaar is. 

 Slechts wanneer het maagdelijk woud (het oerwoud) verdwijnt, 

 komt zij ook lager voor, en wel op struiken en oude boomstom- 

 pen. De behoefte aan licht heeft dit Korstmos gedwongen zich 

 in detoppen der boomen te verheffen, evenals de andere epiphylen. 



Cora pavonia is reeds betrekkelijk lang gekend en door 

 de geleerden nu eens bij de Korstmossen, dan weer bij de 

 Vlieszwammen(2) gevoegd geworden. Het ziet uit als een 

 Polyporus of eene Thelephora (zie het aanhangsel) ; 

 het zit ook met een gedeelte van zijn thallus aan eenen stam b.v. 

 vast, terwijl het overige vrij is en de afgeronde gedaante aan- 

 neemt, die den meesten Zwammen der hoogergemelde geslachten 

 over het algemeen eigen is. — In drogen toestand zijn de onder- 

 en de bovenzijde witachtig, uitgenomen aan den rand, waar eene 

 groenachtige streep voorkomt ; is het Korstmos bevochtigd, 

 dan schijnt de bovenzijde blauwachtig groen, terwiji de onder- 

 zijde hare witachtige kleur behoudt. Het is duidelijk dat ook 

 hier, evenals bij de A s c o 1 i c h e n e s, de wijziging in de tint 



(1) Epiphytische planten zijn zulke, welke op andere plantea 

 groeien zonder nochtans uit dezen haar voedsel te trekken Wij ver- 

 wijzen naar het werk van Schimper : Die epiphytische Vegetation 

 Amerika's (Jena. Fischer, 1888) dat uiterst belangrijk is, of naar het 

 breedvoerig verslag dat D^ J. Mac Leod d&arover in het Nederlandsch 

 Museum (] 888) schreef. 



(2) H y m e n o m y c e t e n. Zie hei aanhangsel. 



