— 313 - 



dezelfde. Wij herhaalden dus Jumelle's proef in het 

 donker ; wij brachten, om ons zooveel mogelijk in dezelfde 

 omstandigheden te plaatsen als hij, een bakje zwavelzuur 

 onder iedere klok (het zwavelzuur moest in zijne proeven 

 dienen tot het meten der hoeveelheid getranspireerd water), 

 en stelden onder klok II een bakje kali en een schaaUje 

 water. Wij gebruikten weer vruchten van Ficus carica 

 die, blijkens eene voorafgaande proef, in 24 uren verdampt 

 hadden : 



a b 



1«" dag 0,174 gr. 0,116 gr. 



2<'ndag 0,079 gr. 0.075 gr. 



De proef gaf voor a (onder klok I) 0,666 gr. 

 voor b (onder klok II) 0,762 gr. 



Deze proeven, die men gemakkelijk kan herhalen, 

 leeren allen dat de verschillen die Jumelle waargenomen 

 heeft aan de wateraantrekkende kracht der kali te wijten 

 zijn. Het is waar, hij heeft een eerste proef genomen 

 waarin hij geen kali gebruikt, maar die proef, waarin hij 

 zelf slechts « une légere indication » ziet, verdient even 

 weinig vertrouwen als de andere. Hij neemt twee plantjes 

 van Lupinus die er volkomen gelijk uitzien, snijdt die af 

 op de grens tusschen wortel en stengel, en plaatst ze elk 

 in een boven kwik omgekeerd reageerbuisje. De lucht van 

 het eene buisje heeft de gewone samenstelling, die van het 

 andere bevat 5 "/o CO^. De plantjes worden gedurende 

 anderhalf uur in het zonlicht gelaten, vóór en na de proef 

 gewogen ; en zoo vindt Schr. dat de transpiratie in gewone 

 lucht 0,071 gr. is geweest ; in koolzuurhoudende lucht 

 0,054 gr. Het is, zooals men ziet, de proef van Dehérain ; 

 ook de uitslag is dezelfde ; de plant die zich in gunstiger 

 voorwaarden bevindt om te assimileeren heeft minder ge- 



