- 314 - 



transpireerd. Maar wanneer men bedenkt dat de verdam- 

 ping der plantjes in gelijke voorwaarden niet eens bepaald 

 werd ; dat het verschil zoo gering is, en de proef daaren- 

 boven in geen enkel opzicht op nauwkeurigheid aanspraak 

 kan maken ; zoo is het wel duidelijk, dat Schr. ze niet 

 mag inroepen, zooals hij het nochtans doet, als een laatste 

 bewijsreden ten voordeele van zijn zienswijze en de juist- 

 heid der door hem gevolgde methode. 



Het is trouwens reeds a priori onmogelijk dat de vrij- 

 geworden assimilatie-energie zoo zeer de transpiratie zou 

 versnellen. Men mag niet vergeten dat die energie zeer 

 klein is (0,8 7o slechts der totale arbeidskracht van het 

 zonnelicht (i)) en dat ze, in warmte omgezet, niet gansch 

 tot het verdampen van water zou dienen, maar dat een 

 gedeelte daarvan zou verloren gaan door uitstraling en 

 door het verwarmen van protoplasma, celwanden, enz. 



Doch daar is meer; er bestaan proeven waaruit schijnt 

 voort te vloeien dat de opgeslorpte gele stralen, wanneer 

 men de assimilatie onmogelijk maakt, niet in warmte worden 

 omgezet. Het zijn namelijk de proeven van üetlefsen (2). 

 Deze natuurvorscher heeft getracht de vraag op te lossen 

 of de lichtopslorping in een groen blad dezelfde is wanneer 

 het in een koolzuurvrije atmosfeer gebracht wordt ; en 

 hij komt tot de slotsom, dat het grootste gedeelte, zoo niet 

 de totaliteit der lichtenergie die tot de assimilatie diende, 

 niet meer opgeslorpt wordt wanneer CO2 ontbreekt, maar 

 onveranderd wordt doorgelaten. 



(1) Detlefsen in « Wissen der Gegenwart. Bd. 59. Leipzig-Prag. 1887, 

 p. 133. 



(2) E. Detlefsen. Die Lichtabsorption in assimilirenden Blattern (Arbeiten 

 des botan. Institutes in Würzburg, herausgeg. von J. Sachs, III Bd. 4 

 Heft, 1888, p. 534]. 



