— 315 " 



Het schijnt ons nochtans dat de gevolgtrekkingen van 

 Detli'fsen wat al te absoluut zijn. Hij ziet dat wanneer een 

 groen blad uit een koolzuurvrije atmosfeer overgebracht 

 wordt in lucht die 10°/o CO2 bevat, de hoeveelheid door- 

 gelaten energie met0,9°|o (ürtica dioica), l,l°|o (Asarum 

 europoeum), enz,, verminderd wordt. Sachs van zijnen 

 kant heeft bepaald dat 1 m'". bladoppervlak op één uur in 

 den zonneschijn 1,5 gr. zetmeel kan opbouwen ; en volgens 

 Detlefsen's berekeningen (O zijn daartoe 6,5 warmte- 

 eenheden noodig, d. i. ongeveer 0,8 °|e der cinetische 

 arbeidskracht van het zonnelicht. Men ziet dus, zegt Schr. 

 dat de plant in koolzuurvrije lucht ongeveer zooveel meer 

 licht doorlaat als anders tot de assimilatie noodig is. 



Maar het cijfer door Sachs gevonden (1,5 gr. zetmeel), 

 waarop Detlefsen zijne berekeningen bouwt, is alleen 

 toepasselijk op gewone lucht ; hij zelf werkt in een atmos- 

 pheer met 10 "!„ CO2 ; en men weet dat in zulke omstan- 

 digheden de assimilatie veel sterker ig. Men kan, door de 

 hoeveelheid CO2 in de lucht te vermeerderen, de assimilatie 

 4-5 maal grooter maken (2): dan moet ook wel de gebruikte 

 arbeidskracht aanzienlijker zijn, en misschien van 0,8% 

 tot + 4°/o der totale zonenergie stijgen. De overeenkomst 

 die Detlefsen tusschen zijne experimenteele uitslagen en 

 zijn theoretisch berekend cijfer ontdekt is dus geheel en al 

 toevallig. Wij moeten verder doen opmerken, dat de ver- 

 houding 0,8 7o berekend is op de totale arbeidskracht van 

 het zonnelicht, de donkere warmtestralen inbegrepen, en 

 dat Schr. zijn blad achter een aluinoplossing heeft geplaatst, 



(1) J. Sachs. Handbuch der Experimentalphysiologie der Pflanzen. Leipzig, 

 1865, p. 25. — Zie ook : Vorlesungen über Pflanzenphysiologie, p. 377. 



(2) GoDLEWSKi, Abhangigkeit der Sauerstoffabscheidung der Blatter von 

 den Kolensauregehalt der Luft. (Arbeitea des bot. Iiistit. vou Würzburg, 

 1873, Bd. 1. p. 343. 



