- 345 — 



zulk een « pliosphoresceeren » aantreft : het is een verschijnsel 

 dat aan het eigenaardig ademhalingsproces dezer planten verbon- 

 den is. In verreweg de meeste gevallen berust het dusgenoemd 

 lichten der 'planten op eene terugkaatsing van het licht dat op de 

 plant valt: dit verschijnsel wordt bij vele Zeewieren aangetroffen, 

 maar is bijzonder merkwaardig bij een Mos, de Schistostega 

 osmimdacea, het dus genoemd Lichtmos. 



De lichtuitstraling bij de Zeewieren bestaat meestal in het irisee- 

 ren en opaliseeren hunner oppervlakte ; die kleurspelingen zijn 

 dikwijls zoo schitterend dat zij de eigenlijke kleur der plant gansch 

 bedekken. Eene Cistoseira kaliformis, die even uit het water 

 genomen is, glinstert in bonte kleuren die op eene melkwitte, 

 opaalachtige grondkleur uitkomen. Zooals Berthold in het zoolo- 

 gigch station van Napels bewezen heeft (Beitrage zur Morphologie 

 uud Physiologie der Meeresalgen. Pringsh. Jahrb. Bd XIII, 

 Heft 4) wordt die lichtschemering teweeggebracht door bijzondere 

 lichaampjes van eiwitachtige natuur, die in de epidermiscellen 

 tusschen celwand en protoplasma liggen, en als schermen schijnen 

 te moeten dienen tegen te krachtig licht. Het lichtgeven der 

 soorten Bryopsis en Derbesia is onder uiterlijken vorm hetzelfde 

 verschijnsel ,- doch voor de biologie der plant schijnt het hier van 

 geen nut te zijn. Een fraaie regenboogsweerschijn wordt ook bij 

 eene Siphonee, Valonia macrocarpa, aangetroffen Hare groote 

 bleekgroene blaasjes vertoonen kleur.«pelingen evenals de zeep- 

 bellen ; dit verschijnsel is gansch van denzelfden aard als de irisa- 

 tie van dunne plaatjes : het wordt door de dunne cuticula te weeg 

 gebracht. 



Maar het lichten der Schistostega berust op gansch andere oor- 

 zaken dan die, welke zoo even aangehaald werden. Ditmos groeit 

 in rotskloven, en de plaats waar het zich bevindt is dikwijls zoo 

 zwak verlicht, dat de meeste groene planten daar ten gevolge van 

 gebrek aan lichtzouden te gronde gaan. Kijkt men in zulk een kloof 

 in de richting van het invallend daglicht, dan straalt een prach- 

 tige goudgroene glans van de wanden terug ; verandert men van 

 observatiepunt dan verdwijnen de lichtvlekken om zich op andere 

 plaatsen te vertoonen Het afsluiten van het invallend licht doet 

 den glans verdwijnen, hetgeen bewijst dat het licht hier niet 

 gevormd, maar enkel teruggekaatst wordt. 



