— 350 — 



lagen eene hoeveelheid laten dringen, die te gering is om werk- 

 zaam te zijn. 



Verklaring der plaat xiii, fig. 1. (Naar. F. Noll, loc. 

 cit. blz. 481, fig. 3). — Optische doorsnede eener protonemacel 

 van Schistostega osmundacea, waarin de gang der lichtstralen 

 geconstrueerd is. — <S', S', een lichtstraal, door de achterwand 

 bij t,t volkomen teruggekaatst. — P, plasma. — c, bladgroen- 

 korrels. — V, celvocht. J. Verschaffelt. 



Liiiidströiii ( Wiener lUustr. Garten Zeitung) heeft opgemerkt 

 dat de mieren de boomen beschutten tegen het afvreten der 

 bladeren door rupsen. Ziehier de waarneming die hij gedaan 

 heeft. Hij vond in eene laan van Abeelen (Ratelpopulieren, Popu- 

 hts tremula), dat de bladeren van een aantal boomen waren 

 afge vreten, terwijl die der andere ongeschonden gebleven waren. 

 De grond onder de eersten was omgespit geweest, onder de 

 tweeden niet. Hij verklaart dit verschijnsel als volgt : In het voor- 

 jaar, als de knoppen van de Abeelen opengaan, komen bladeren 

 te voorschijn met korte rolronde stelen. Daar waar de steel aan 

 bet blad gehecht is, vindt men eenige klieren, die een zoet sap 

 afscheiden. Later verschijnen de gewone bladeren met lange 

 gladde stelen, die in tegenstelling met de eerste bijna i)nmer in 

 trillende beweging zijn (zelfs bij den geringsten wind) en die geene 

 klieren bezitten. In het voorjaar vindt men op alle twijgen dezer 

 boomen mieren, die aangelokt zijn door het zoete sap datjde jonge 

 bladeren afscheiden, en die tevens al de jonge rupsen vernietigen, 

 zoodat de boomen die door de mieren bezocht worden, van de 

 rupsenplaag geheel of ten deele bevrijd blijven. 



De tweede vorm van bladeren (zonder klieren) hebben minder 

 te vreezen van de rupsen, daar deze door het gedurig trillen, 

 belet worden zich eraan vast te houden . In den herfst komen 

 nog eens bladeren met klieren vóór, en weer ziet men de mieren 

 verschijnen. 



Het ontbreken van mieren op sommige boomen schrijft Lund- 

 gTRöM toe aan het omspitten van den grond aan hun voet. Waar- 

 schijnlijk waren de mieren daardoor verschuwd of deinsden zij 

 voor te groote moeilijkheden terug, terwijl de boomen, aan wier 

 voet de grond niet omgespit was, door mieren bezocht werden en 

 dan ook voor rupsen bevrijd bleven. G. Van Eeckhaute. 



