— 352 — 



formation of tubercules on theroots of 

 Leguminosaeand the presenceofnitrogen 

 in the s oi 1. — Annals of Botany, Vol. II, 1888-89, p. 386, 



p. vuiiiemin. Dos tubercules radicaux des 

 Légumineuses. — Annal. de la Science agronom. franc, 

 et étrang. ; tome I. Nancy. 1888. 



H. .«larshaii Wai-d. Oft thè tuberculaP swelHngs 

 on the roots ofVicia faba. Proceedings of the Royal 

 Society London. N» 256. 1889. — Dit werk stond niet te mijner 

 beschikking). 



Het was reeds Malpighi bekend dat de meeste Papilionaceeën 

 aan hare wortels knolvormige aanwassen vertoonen, die eerst 

 slechts geringe afmetingen bezitten, maar weldra tot een aanzien- 

 lijke dikte aanzwellen. Hij wist ooli reeds dat men hier metgeene 

 eigenlijke organen te doen had, maar met gallen, d. z. abnor- 

 male weefselmassas, die op de plant ontstaan, tengevolge eener 

 prikkeling, veroorzaakt door het binnendringen van een vreemd 

 organisme. De litteratuur over de wortelknollen is sedert 1687 

 tot eene lange lyst aangegroeid, maar het is vooral in de twee 

 laatste jaren dat de kennis dezer eigenaardige aanwassen veel 

 vooruitgang gemaakt heeft. Wij denken de lezers van het Jaar- 

 boek aangenaam te zijn met in korte woorden den inhoud mede 

 te deelen der voornaamste, in 1888 en '89 over dat onderwerp 

 verschenen werken. 



De morphologische natuur der knollen werd door verscheidene 

 schrijvers onderzocht. Lundstroem, Van Tieghem en Douliot, 

 VüiLLFMiN, Beyerinck bcschouwen ze als vervormde wortels. 

 De knollen staan in 't algemeen tusschen de zij wortels en 

 gewoonlijk aan hun voet. Hun top wordt dikwijls door een meri- 

 steem ingenomen ; in vele gevallen zijn zij zelfs vertakt, en kunnen 

 dan twee of meer vegetatiepunten bezitten Een eigenlijk wortel- 

 mutsj e hebben zij niet. 



Hun inwendige bouw is zeer eigenaardig. Zij bestaan uit een 

 schorsen een centraalcilinder, die door.- een duidelijke kern- 

 schrede van elkaar gescheiden zijn Aan zijn omtrek bestaat de 

 centraalcylinder uit een zoogenaamd « hyalien weefsel », waarin 



