— 356 — 



De volgende proef van Beyerinck toont ook nog dat men hier 

 wezenlijk met B. radicicola te doen heeft. Hij liet versche Papilio- 

 naceeënwortels eenigen tijd in water liggen ; reeds lang vóór het 

 afsterven zag hij het water troebel worden door het verschijnen 

 van een aantal bacteriën, die volkomen verschillen van diegenen 

 die later het rotten der afgestorven plantendeelen zullen bewer- 

 ken. In die welige vegetatie heeft B. rodicola de bovenhand, en 

 indien men een doorsnede maakt door den in 't water liggenden 

 wortel, dan kan men cellen aantreffen die gansch met wortelba- 

 cillen gevuld zijn, terwijl Schr. zich kon overtuigen, dat de wan- 

 den van zulk een cel volkom gaaf waren en niet het minste 

 spleetje vertoonden. 



Maar hoe dringt de bacillus in den wortel ? Wat is de betee- 

 kenis dier verandering van bacteriën in levenlooze eiwitlichaam- 

 pjes ? Waartoe dienen eigenlijk de knollen der Papilionaceeën, 

 want men heeft hier stellig met meer te doen dan met een 

 gewoon pathologisch verschijnsel ? Al die vragen moesten be- 

 antwoord worden door de studie der ontwikkeling dezer eigen- 

 aardige aanwassen. 



Het binnendringen van B. radicicola in den wortel kan slechts 

 door de jonge cehvanden heen geschieden. Het is alleen in den 

 jeugdigen toestand van den wortel en van zijne vertakkingen dat 

 knollen kunnen ontstaan. Laat men zaden van Papilionaceeën in 

 gesteriliseerden grond kiemen, en infecteert men de plantjes 

 nadat ze reeds een zekere grootte bereikt hebben, dan ziet men 

 al de reeds volwassen worteldeelen, tot aan den dood der plant, 

 vrij blijven van eenigen aanwas. 



Marshall Ward had reeds vroeger waargenomen, en Praz- 

 MowsKi heeft dit bevestigd, dat het vooral langs de wortelharen 

 is, en in de tweede plaats langs de jonge opperhuidscellen, dat de 

 infectie plaats grijpt. Daarmede is echter de vraag nog niet opge- 

 lost, want wij weten nog niet hoe de wortelbacillus door de 

 celwanden heen kan dringen. Beyerinck's onderzoekingen hebben 

 immers geleerd dat hij niet vermag cellulose vloeibaar te maken, 

 noch zelfs zetmeel en oplosbaar araylum eenige verandering te 

 doen ondergaan. Zijn aanwezigheid in den wortel kan dus alleen 

 verklaard woorden door het bestaan van fijne poriën in den cel- 



