( i6 ) 



crileriuin esse positum, et specialia lieec hoc loco desiderari; ast suflicient, 

 ni quam maxime fallor , ad expositionem generalis hujus theorematis , 

 plantas omnes fossiles eo magis a plantis hodiernis recedere structura 

 sua, quo antiquiores sunt, eo magis autem accedere ad formam plan- 

 tarum in cahdissimis regionibus vivenlium; et lianc formse variationem 

 indicare idem, quod et pluribus ahis pbfEnomenis pbysicis et geologicis 

 demonstratur, generale in globo nostro temperaturee decrementura. 



Prsetercjuam quod temporis mihi ad dicendum concessi angustiae vetarent, 

 quo minus rem hanc magis enuclearem, ipsius scientiae cum botanicse 

 tum inprimis geologicae infantia nibil nisi generaha adferre nos sineret. 

 Desiderantur huc usque in Botanica , quales Zoologia habuit , Camperi , 

 Cuvierii, qui ex miico minimo osse totius animahs structuram evolvere 

 docuere , anatomise comparatse exquisitioris inventa ad geologiam adph- 

 cantes. Botanici hucusque in systemate artiliciah perficiendo nimis oc- 

 cupati, ad imicam tantum partem plantge, florem attendere, caeteras ne- 

 glexere; radices, caides, foha non nisi obiter attigere, nexvmi saltem 

 horum necessarium cum cseteris non demonstravere : est autem, proh 

 dolor ! rarissimum quid, flores invenire fossiles ; caules, trunci , foha, 

 frondes copiosissimi ssepe occurrunt, vix autem possunt ad famihas con- 

 stituendas inservire; ne ad genera quidem detegenda valent. Nolo loqui 

 de speciebus. 



Sperandum est, ut exoriatur quis, qui plantas examinet fossiles ad 

 eandem normam , ad quam viri summi Camperus uterque , Cuvierius , 

 ahique ossa fossiha ad examen vocavere (1). Novimus virorum horum 

 inventis, quaha aniraaha ante mutationes varias , quas Tellus passa fuit, 

 in variis regionibus, e quarum terris nunc effodimitur, ^ixerint ; ibi enim 

 vixere , sceleta inte;.jra effodiuntur , ossa minime imdis svmt acta , sed 



Ci) Paulo post quam oratiouem hanc iuaiiguialem liabui, ad me perveuit de plantis 

 fossilibus dissertatio conscripta a viro doctissimo Ad. Brogniard , patris per omnera Europam 

 celeberrimi filio dignissimo. Promiltunt, qnie vir juvenis egregius facta nova et conspectus 

 egregios iu dissertatione illa proposuit spem nostram non fore inanem. Nolui autera ad varios 

 hujus dissertationis conspectus novos niodificare orationem hanc meara , neque ipsi accommodare 

 facta quae continet nova , minime quia ignorem , quanli moraenti haec sint^ sed quia credam, 

 oratorem debere suam qualera habuit, non alieuara in lucem edere orationem. 



