﻿LicnRSBs. Pertusaria. 11.^ 



riao et Thelolremati attribuit , ne in unica qui^em ho- 

 rum generum specie videre contigit» neque dubito Cl. Auc- 

 torem gelatinam ipsam ascos involventeiu ac in statu maturo 

 sicco vel semihumido interiori perithecii vel vcrrucae locu- 

 lamenti paginae adhaerentem pro tali habuisse, quam vero 

 6ub aqua sese expandere, spatium totum implere i[)sumqiie 

 nucleuin floccoso- gelatinosum constituere iteialis observa- 

 tionibus comperimus : ceterum ne ipse quidem in icone quam 

 dedit aaclor Porinae pertusac suae ( lAcheiiOf^r. iinic, 

 tab. "j.Jig. I. -/^.) perithecium quoddam indicavil. Substan- 

 tia vero nuclei compactior quam in aliis geneiibus perilhecio 

 gaudentibus. 



Verruca utpote a substantia thalli corticali obducta , pro 

 mera thalli intumescentia accidentali ^ neque ut stroraa in 

 Trypetheliaceis pro nota diagnostica habenda. 



Asci thecaeque singulares , maximi, limbo aequali la- 

 tiusculo , in prioribus parum opaciore, in thecis , si sporis 

 refertae sunt, pcllucidiore insignes, qui alias in lichenibus 

 rarissimus (v. c. in Ve rr ucaria prasina, in Astrothe- 

 lio isabellino nostris), in fungis vero frequentior, ip- 

 sius membranae thecam ascumve constituentis crassitudinem 

 indicare videiur potius quam duplicem membranam, ut con- 

 tenderunt A char i us*) et M e ye r us.**) Forma ascorum 

 clavato-cylindrica, thecarum oblongo-elliptica , saepius utrin- 

 que acuminata vel subrhomboidea. Numerus thecarum bina- 

 rius vel quaternarius , vel octonarius , quo adaucto magni- 

 tudo decrescit. 



Huic respondere videtur nucleorum numerus communis 

 binarius vel quaternarius in quavis verruca , ni solitarii sint 

 nuclei inclusi ; ternarius rarissimus ex unius nuclei abortu 

 oriri videtur. 



Variolarias oranes sic dictas Pertusariae specie- 

 rum aliorumque lichenum status esse deformatos atque abor* 

 tivos, non amplius dubitare licet ; nucleus etiam qui hinc 

 Inde depressus nonnunquam dimidiatus et difiormis ia apo- 



♦J Lichenogr. univ. p. 60. 



*•) Die Entwickelung u. s. w. der Flecliten. 1825. p. 128. — The- 

 cam asco inclusam efformare talem membranamasci interiorem 

 quod Meyeru» refert, nunquam vidi et de conlrario satii 

 certus sum, cum linea inlerior limbi versus basin codemmodo 

 apicem efformet ac ambitus asci, cum praeterca limbus nun- 

 quam deest, quod aliter se habet in Verrucaria auran- 

 tia, quamcfr. Oculatissimus Ehrenbergius ab codem cita- 

 tus de hac rc nusquam loquitur, voces vero, ascus et theca, 

 e. g in Erysibe omnino eodem nobiscum ieaau accipit. 

 De nis f fr. add«ada ct emeadanda. 



8* 



