﻿22 Ar.GAE. Ulta. 



aiit Corallinas expansis sul) enacibus. Stipes in^e erigitur 

 brevis, mox in segmenla plurima abiens , quae omnia simul 

 sunita aut subflabelliformeni cii cum^criptionem aut irregularitcr 

 oblongam exbibent , ]e^e dicbotomiae^ ast haud ita regu'ariter 

 divisa, sinubus inler ^egmenta plerumque obtusis aut rotun- 

 datis. Ramuli sjboppositi e basi sublineari sursum parum 

 dilatati, iiltimi obtusi aut rotundati atque ut plurimum emar- 

 ginati aut biK)bi. Sori clHplici in segmentis junioribus fre- 

 quentiores atque saepe quaterni quinive transversim seriati, 

 ast nunquam, uti in Zoraria, in lineas concentricas con- 

 fluentes, constant congerie g ongy 1 oru m ellipticorum limbo 

 tenui pelli cido cinc^orum, quorum in quovis soro decem ad 

 quindecim numeravi. Substantia partium frondis inferioris 

 subpergameno - membranacea , superioris tenero - membra- 

 nacea. 



In Sotcropoleos portii legi. 



6- ULVA DICHOTOMA. 

 U. fronde olivaceo -vircscente membranacea dichotoma, 

 segmcntis linearibus erectis angulisque dichotomiae obtusis, 

 apice subl>ifidis. 



Zonaria dicholoma^ ^g. Spec. I, i3i. Syst, 266. (ex- 

 cliiso syjion, Dictyolae Bartayresianae LtCtmour.y qaae 

 stguitur.) 



Ulva, Engl. Bot, t. 774. 



Frondes e basi parva scutata nunc solitariae nunc 

 plures, duos ad octo pollices altae, tcnuiter membranaceae, 

 dichoiomae, segmentis sursum spectantibHS linearibus dua» 

 ad quinque lincas latis versus divisiones dilatatis, sinubus 

 divisionum rofundatis. Strucluia fiondis: e cellulis subqua- 

 drato- oblongis, subslantia colorant/e in lineolas disposita sub- 

 variegntis. Sori suborbiculares, per frondem sparsi, in me- 

 dia parte frequentiores. Gongyli elliptici , limbo gelati- 

 noso -diaphano cincti. 



/// oris Brasiliae passim, e. g, prope Soteropolin y JVla' 

 ragnaniim. 



7. ULVA BARTAYRESIANA. 



U. fronde olivaceo- subvirescente membranacea dicho- 

 toma , segmentis Hnearibus divaricaiis obtusis bilobis. 



Zonaria Bartayresiana, ^g, Spec. /. 140. 



Frondes molles, tenerae, tres ad sex pollices altae, 

 plcrumque plures e basi tenui subscuiellata , caespitosae, 

 colore ferme praecedentis ast paulo minus virescentes. Seg- 

 xnenta primaria sesqui - vel dna^^ lineas lata , secundaria et 

 quae sequuntur unam vel diniidiam, dichotoma sed angulis 

 divaricata idcoque sibi mullum implexa. Apices segraentorura 



