﻿LlCHENES. CONIOLOMA. 169 



iconibus citatis omnino convenienle. Stroma tcnue , minus 

 arcte circum.scriptum, rotundalum vcl clongatum ct sinuatum, 

 albissimum , ambitu lineolas apolhccioruui sequente. i\po- 

 thecia liemisphaerico - gloljosa in lincolas llcxuosas ramulosas 

 seriatini disposita, inter se proxinia nec coniluentia, iu no- 

 stris semper •superflcialia nec inlra stromatis ^ubstanliam re- 

 condita, et (contra ac in Glyphide) minorem stromalis 

 partem occupantia ; discus planuS;, ad lentem rotundus etellip- 

 ticus , rarius subangulosus, Hypothecium tenue, concavius- 

 culuiu. Tliecae, ut in genere praecedcnte , fusiformes, con- 

 voluiae ascisque inclusae , annulis vero in nostris vix con- 

 spicuis. 



Crescit ad arborum corticemprope Pard ^ (/« cortice Bojim 

 plandiae trifoliatae. Ach. Fee.) 



XVI. CONIOLOMA. 



Florhe^ deutsche Lichenen, II. p, i. No, 21, 



Syst. Liich. p. 19. fig. 28. 



Sprengel^ ^hileitung u. s. w. 2/e ^ujl. II. 1, p. 5j, 

 tab. III. fig. 62. 



Coniocarpi, De Cand. Meyer, spec. 



Spilomatis, yuchar. spec. 



S t r o ma coloratum^ siiffulciens apothecia ro- 

 timda et siibelongatay lijalina; planiuscula ^ discige- 

 ra ; margine sublijjero. 



Thallus crustaceus. 



Adnot. Apothecia quidem minus constanter aggregata 

 saepiusque soUtaria^ ob marginera vero plurium conlKientem 

 discolorem pulverulentum strato corticali orbatum hinc pro 

 stromate habendum, nec non ob formam apotheciorum inter 

 rotundam linearemque ambiguam omnino hujus loci. Formam 

 bene repracsentavit Sprengelius, structuram in systemale 

 lichenum a nobis delineatam tribui omnino convenientem;, om- 

 nes praeterviderunt; nuperrime cel. Meyerus ob apothe- 

 cia decrepita cum stromale in pulverem fatiscentia genus 

 delevit gencrique vano Coniocarpon adscripsit, licet ipse 

 speciem nostram inter Angiosporos et Gymnosporos iuterme- 

 diam perhibeat et disci structuram nobis cum Ustaliae 

 (s. Platygrammati suo) comparet. (Entwick. d. Flecli- 

 ten p. 112.) Discum contendit a margine centrum versus in 

 pulverem fatiscere , sed marginis et disci structura, forma, 

 color, a prima juventute conblanter distiucla sunt ; piurimis 



