﻿17$ LlCHEJfES. PARmELIA. 



Cornicularia , Usnea , Roccella , Urceolaria , Imbricaria, 

 Physcia, Lobaria, Sticta De Cand. Jl.Jrang. — Patcllariae, 

 Squammariae, Placodii, i/jid. species. 



Urceolaria, Lecanora, Squaramaria, Parmclia, Sticla, 

 Plectocarpon (Delisea), Cetraria, Roccella, Borrera, Ever- 

 nia, Ramalina, Usnea , Alcctoria, Cornicularia , Fee, l. c. 



A p o th c c i u m juniiis subglol)c^um .. dcmimi dis- 

 c(5ideum, excipiilo thallodc scnsim dilatato scutclli- 

 formi rcceptum marginatumcpie, hj^othecio simplici. 



Thallus yarius. 



A dno t. Quae in generibus Auctorum mox citatis obve- 

 niunt apotheciorum excipulique (quae conjuncta scutellas vo- 

 camus) ditTerentiac, omnes vel in in s) stematis nostri s} nopsi 

 vcl in opere Fricsii saepius lauclato expositae sunt ; ne uni- 

 ca vero differentia ad genus condcudum satis firma et 

 conslans. 



Urceolaria nonnisi excipulo minus perfecto minusque 

 elevato differt, cujus praeterea simiie in Lecanoris pluri- 

 bus saxicolis ob trvatur. 



Stictae disiinctio e cyphellis omniiio vaga, quippe 

 quae ne sorediis quidem aequiparandae, frcquenter ab iisdeni 

 non stricte distinguendae ( cfr. infra Parmeliam aura- 

 tam, icon, sel. crypl. tab. 14. fig. I. 5.), potius interstitiis 

 inler venas P el t i g er a e analogae sunt (cfr. adnot. supra 

 ad tribum p. 17?-). Adlucinatus est Cel. Meyerus, alias 

 vir acutissimus , c colore marginis excipulique in nonnullis 

 (ut in S t i c t a d a m a e c o r n i ) ,maii;is minusve secundum ae- 

 tatera rubicundo strati corticalis defectum statuens, quod 

 ne in ulla quidem specie obtinet {cjr. icon, sel. crypt. tah. 

 14. fi^. L 1. 2. 3. el fig. J L I. 2.). Idem praeterea color 

 marginis excipulique reperitur in S t. p u 1 m o n a c e a , quae 

 olicypheilas delicientcs ad Stictam Meyeri non referenda. 

 Characterc altero ,, lamina proligera tam thallo quam a 1 a- 

 ,,mina s ul) d i s c o 1 o r i exccpta", Auctor, ni fallor , liy- 

 pothccium nostrum indigitare voluit, quod vero in omni li- 

 chenum lamina proligera adesse saepius monuimus (cfr. su- 

 pra observ. p. 3q. et 64.) 



DeUsnea non patet , cur eandem sensu Achariano nupe- 

 rius in Flora suecica a genere Ti i c li e n e sejunxerit 

 Celeb. Wahlenbergius ; cliaracter propositus ,, orbilli 

 „ planiusculi, stirpi substantia et colore subaequaies, margiue 

 ,, ciliis numcrosissimis*', Acharii lichenes homothalamos 

 in memoriam revocat, qaorum charactercm crroneum supra 

 indicavimus ( p. 5() et 64); cilioe speciebus extrancis ab 

 Achario descriptis desunt pUiribus , conveniunt ejusdcm 



