﻿222 LiCHENEs. Parmblia. 



deflectitur, eaeque ab initio cupulares margine inflexo , de- 

 mura dilatatae diametro usque trilineari, margine vix uUo, 

 raiius eodem (aeque ac thallus) denticulato. Discus constan- 

 ter concavus, pkrumque carneo- pruinosus, rarius ruber. 



Cresclt in ramiilis arhorum ad ripam Jliivii ylmazonum, 



Adnot. Planta primo intuitu Ramalinae polymor- 

 phae Ach. similior quam praecedens , colore vero thalli 

 discique maturi atque lineolis constanlibiis distinctissimis , 

 dein apiculis s. denticulis thalli , licet his minus constan- 

 tibus, satis distincta. Specimina noslra ob disci duplicem 

 colorem citatum sejungi non possunt, quippe qui in plurimis 

 quidem caespitulis integris constanter carneus, in aliis juniori- 

 bus et adultioribus constanter ruber , in unico tamen caespi- 

 tulo apothecioriim juniorum carneus et adultiorum ruber 

 observatur. Acctdit quodammodo nostrae JBorrera Ce- 

 ruchis Ach. , cujus vero s;>ecimina quae e Peruvia ha- 

 benms , thallo quamvis subinde foliaceo nec semper tere- 

 tiusculo , molliore tamen et iaxiore intus stuppeo, stratoque 

 corticali fragili in speciminibus planis lacunoso , propius ad 

 Everniam prunastri accedit, nec asperitatibus et 

 lineolis citatis notata est. 



50. PARMELIA CYMBAHFERA. f 



P. th.illo caespitoso erecto foliaceo e laciniis linearibus 

 utrinque laevibus glaucis margine integerrimis apice obtusius- 

 culis , scutellis subtcrminalibus planis immarginalis adpressis 

 subpeltatis , disco aurantio. 



Species elegantissima et distinctissima. Thallus caespi- 

 tulum etiormans uncialis fere altitudinis, e ccntro in lacinias 

 divisus , coloris glauci nitidissimi. Laciniae erectae, stric- 

 tae , lineares , planae , exacte lineares, undique, si divisionis 

 loca excipias , aequales latitudine et crassitie, rarius sursum 

 latiorcs subconicae, dichotomac semcl vcl bis divisae , rarius 

 subtrichotomae , hinc inde quasi prolificatione subito in 

 plures lacinulas cuneiformes divisae easque subinde iterum 

 eodemque modo divisas ; superlicies laevis nec nisi ad len- 

 tem punctis elongatis albicantibus notata; margo constanter 

 integcrrimus rectus , hinc laciniae si apice latiores sunt , 

 cuneilormes; apiccs laciniarum fere sempcr fructiferi, rarius 

 steriles (qui vero saepius sculcllarum inilia ferunt) obtusi, 

 rotundati et truncatuli vel etiam^ltenuati. Scutellae junio- 

 res plerumque prope apicem , rarius ad marginem , semper 

 quldem hac aetate in latere laciniae plano nec in apicc ipso 

 positae, hinc cuni laciniis ipsis verticales ; adultae sursum ver- 

 sae magis minusvc horizontales , ex apice laciniae fere 



