90 



Ingenhouzius , et Sennebierius viderint, aerem 

 clausum , et nunquam renovatum , in quo suc- 

 cosae plantse degebant , ex superveniente aere 

 oxygenio puriorem fieri , tum denique quia , Su- 

 cowio , et Humboldtio monentibus j sunt fungi , 

 qui cum hydrogenium aerem emittant, ostendunt, 

 aquam reapse a plantis dissolvi . 



§. 2,88. Quibus omnibus responsio facilis . Ber- 

 thoileti sententia demonstratione caret ; igitur hy- 

 pothesis tantum est, quae rationibus insequentibus 

 infirmatur . Semina , cUm intra aquam germina- 

 verint , vel id ope aeris , qui nunquam deest in 

 aqua , peregerunt, vel potius falsam germinatio- 

 nis speciem , de qua alias diximus i, praebuerunt . 

 Ex Ingenhouzii , et Spallanzanii periculis parum 

 accurate institutis nihil certi possumus haurire , 

 cum nullimode constet de puritate aeris adhibiti , 

 nec de vitali plantarum vi , ita ut aer oxygenius 

 in hisce evolutus aut ex dissolutione aeris acidi 

 carbonici circumstantis , vel in ipsis plantis 

 succosis delitescentis, si planta vigens, aut ex dis* 

 solutione ipsius plantae , si aegrotans, vel mortua, 

 profectus sit . Denique fungi cum facile putre" 

 scant , mirum non est , si ex eorum dissolutione 

 hydrogenius aer oriatur , et aVolet . 



§. 289. Saussurius prseterea omnem litem dire- 

 mit . Nam cum in quibusdam Lysimachiis au« 

 ctum in vegetatione pondus probe cognovisset, ob- 

 servat, id ab hydrogeno aquae, quae vegetationi in- 

 servit , in iisdem defixo oriri non posse, cum 

 tanta non fuerit aeris oxygenii in hoc peri- 

 culo evolutio , quanta esse debuisset , si aer hic- 

 ce ab dissolutione aquae oriretur , qufe hydrogeno 

 suo id ponderis Lysimachiis comparasset . 



