§. 2,65. Non omnis terra acl rem apta , secl 

 quae facile a radicibus penetratur , quas licjuidas 

 substautias , cujuscunque naturce sint , nutrimento 

 plantarum opportunas exoipit , et moderate reti- 

 net ; seque enim nocet , qua excepta fluida illico 

 amittit , aut diutius servat . 



§. 2,66. Quidam naturae curiosi terram pro ve- 

 hiculo tantum nutricisB substantiae habent , idque 

 probare conantur ex nunquam immutato terrje 

 pondere, in qua planta viguit , ex plantis intra 

 aquam distillatam, aut humcntem muscum , gos- 

 sipium , lignive rasuram positis , quae diu sine 

 terra vixerunt . At chymica recentiorum analysis 

 cum terrae principia , in cjua planta fuit , quam 

 certissime in ipsa planta repererit , clare patet 

 humum , ubi haec consita , partem aliquam nutri- 

 menti eidem prsebuisse. Igitur minus accurata 

 fuisse pericula a terras pondere nunquam immiiuito 

 desumpta fatendum est , nec deerat terra substan- 

 tiis illis , in quibus plantje steterunt , cum vel 

 ipsa acjua distillata , aut cjuse e caslo demittitur , 

 licet ptirissinice omnium , nunquam tamen terreis 

 particulis destituantur . Quod siquis dixerit ter- 

 ram , quae in phmta reperitur , ab ipsis plan- 

 tae elementis gigni , id chymicis , quas de terra- 

 rum omnium natura habemus notionibus , omui- 

 no adversatur , cum alia terraruni , alia vegeta- 

 bilium elementa sint . 



§. 267. Hisee terrae rationibus ad plantarum 

 nutrimentum facientibus tota innititur agrirultu- 

 rsB doctrina . Hinc miscent terras , hinc effodiuut, 

 terunt , commiuuunt , arant, sulcant, stercoraut . 

 §. 268. Quibus in rebus suus modus , et lenor 

 est . Nam , Wallerio , Bergmano, et Gioberto ob- 

 servantibus , terra vegetationi aptior cjuatuur 



6 



