71 



tum folils composltis ratione hablta ad petio- 

 lum communem . 



Eruptio , et perfectio gemmarum. 



§. 2,37. Cum folia omue , quod valent , au- 

 gmentum adepta sunt, gemma erumpit in eorum 

 axillis. Haec paulatim aetate turgescit, perficitur, 

 et, adventante hyeme, quiescit. Forte natura hic 

 loci gemmas posuit, quia major ibi perfecti hu- 

 nioris a folio elaborati circulus ; ideo folia gem- 

 mas erumpentes alere videntur . Quidam dixe- 

 runt et generare , quod absurdum , cum initio 

 folium ipsum latuerit in gemma . 



§. 2.38. Ut vero necessitudo inter gemmas, et 

 folia magis magisque elucescat, observare juvat , 

 gemmarum squamas tum ipsa structura folii 

 poUere , tum in folia ssepe abire , gemmasque , 

 ubi aetate adoleverint, adeo iti quibusdam pian- 

 tis mole augeri , ut circulum humoris inter ra- 

 mum , et foHum intercipiant , et morientis folii 

 causa fiant ; quo in casu folium , quod vitam a 

 gemma habuit , mortem suam in gemrna reperi- 

 le videtur , 



Foliatio . Evolutio , et lapsus foUorum . 



§. 2,39. Foliatio , ut Linnsei verbls utar , est 

 ea complicatio , quam folia .servant , dum intra 

 gemniam , aut asparagos plantarum latent , quae 

 quidem ante LinnaBum ignota . Haec , cum ab 

 una ad aliam plantarum speciem diversa sit , 

 ideo distinguitur in opposite , vel alterne involu- 

 tam , aut revolutam , in obvolutam , in convolu' 

 tam , in imhricatam , in equitantem ancipitem , 



