ioitur racllx os plantae dicenda . Unae radicum ex- 

 tremitates ad succum e terra hauriendum destina- 

 t£B . Num vero id fiat ostiolis , an potius , Hillio 

 perhibente , spongiolis, quibus capillarium radicu- 

 larum apices terminantur , rcs adhuc incerta . Ex 

 lioc tamen liquet , solum , in quo arbor degit , 

 eo longius a caulis basi stercorandum , quo ma- 

 gis radix late vagatur . Item Hamelius ex hoc 

 declaravit , cur herbae annotinae defectu alimenti 

 laborent, quo magis distant a senescentium ar- 

 borum trunco , vel quo propius accedunt ad ju- 

 niorum arborum caudicem , 



Caput IV. 



De PLANTIS MOrrOCOTYLEDONEIS . 



Propna seminis , et germinis . 



§. 21 5. Plantse monocotyledoneae differunt stru- 

 ctura a dicotyledoneis jam in ipso germine . 

 Hoc enim ante evolutionem suam vix quidquam 

 prsesefert , quod tuto distingui possit . Radicula 

 coleorhiza tegitur . Situs colli intellectu nostro , 

 non oculis , sistendus . Cotyledon forma va- 

 rius , in germinibus macropodis , ut vidimus , 

 magnus , inferus , hypogaeus , supra fissus , vel 

 cavus, ibique germen ferens, diu perdurans. Vix 

 ac ne vix quidem incipit seminis evolutio , ger- 

 men exit de tunicis , et extra tunicas ipsas ex- 

 panditur , Turget radiculodes , dirumpitque co- 

 leorhizam. Initio patefit papilla tantum centrali, 

 unde prima prodit radicula , mox pluribus a- 

 liis papillis lateralibus , novas fibrillas radicales 

 daturis , quse cum supervenerint , plantulamque 



