1^9 



a maribus , et, recisis maribus , viduas, imo intra 

 vas vitreum per multos dies ( quod vix credibile ) 

 occlusffi de sententia ejus semina perfecta , nulla 

 prSBCedente generatione , prsebuerunt . 



§. 390. At facilis Spallanzanio responsio est . 

 Mirum sane foret , si paucissima hsec exempla 

 tam late extensam generationis plantarum legem 

 infirmarent ; quare illico suspicandum erat , er- 

 rorem aliquem in Spallanzanii periculis latere . 

 Latebat enim ; cum foeminae harum plantarum 

 adhuc minimag , et vix ac ne vix quidem erum- 

 pentes in flore a maribus fcecundentur , ut agri- 

 colae bene norunt, prsecipue de Cannabi ; item ge- 

 neratio in iisdem e longinqiio contingit, ventorum 

 flatibus, insectisque pollen ferentibus , prout di- 

 ximus de Pabnis, et Jussiaeus detexit de Pistacia 

 Parisiensi ; denique monitu Lamarckii , Martique 

 masculi flores foemineis floribus ssepe miscentur iii 

 hisce plantis . Quse onmia veram generationem 

 contigisse in Spallanzanii periculis , quam ij>se 

 non visam denegavit , facile evincunt , confir- 

 mantque experimenta Linnaei super ipsam Canna- 

 hini instituta , in quibus foeminse a maribus probe 

 sejunctae nunquam fructificarunt . 



§. 391. Bosseckius , Schelverns , Henschelius , 

 et Raspailius staminibus , pistillisque officium a 

 generatione longe diversum tril)uerunt. Primi tres 

 dixerunt , pollen id tantum muneris obire , ut 

 nequaquam vitam , sed mortem inferat in pistil- 

 lum , ob quam reni tota vis vegetans floris ad 

 semina in ovario contenta defertur , et evolutio 

 eorum ita excitatur . Hinc generatio proprie est 

 finis vegetationis , seu mors floris, et pistilli , ini- 

 tium , et vita seniinis . 



§. 392. Verum quo pacto vis ista vegetans uno 



9 



