i3 



Epidermis . 



§. 5o. Epidermis est membrana lenuis , deco- 

 lor , pellucifla , explicalionis capax , plantam ex 

 omni parte ohvolvens , hup ilhic porosa . Fit ex 

 cellulis depressis , in eadem stirpe uniformibus, 

 contiguis , imo et margine fere imbricatis . Te- 

 nuitas non semper eadem , nec robur idem . Suc- 

 co plantarum saHente , divellenda ; alias enim 

 difficulter a suppositis partibus sine laceratione 

 separatur, frustulis suppositarum cellularum cum 

 ipsa avulsis . In plantis siccis id ope maceratio- 

 nis , aut ebullitionis tantum obtingit , quod 

 parum apte. Forte insecta, quse Reaumurius Mi- 

 neurs appellat , melius prse cseteris sejungunt . 

 Nomen ei fuit ex animalium epidermide . 



§. 5i. Plantulam in semine , et arborem in 

 sylva epidermis aeque vestit , illic , et in planta 

 juniore asqualis, flexilis , extenstt, hic, vita demum 

 amissa , rigida , rimosa, secedens . In quibusdam 

 arboribus Auberti Du Petit Tliouars observationi- 

 hus per zonas circulares , vel spirales evidenter 

 expanditur , et facilius divellitur . Quas tenuitas 

 ilH a Bonneto tribuitur, praeternaturalis est, et for- 

 te ex macerata epidermide desumpta . 



§. Sa. Pori ejus gaudent fissura margine cras- 

 siore , prominulo circumdata . Haec variat magni- 

 tudine ; siccitate laxatur , humiditate clauditur . 

 Sub unoquoque poro ex Amicii observationibus 

 lacuna . 



§. 53. Pororum detector Grewius . Eos Guet- 

 tardus confudit cum glandulis . Non perspexerat 

 primo Hamelius, tnox vidit; videruntque Saussu- 

 rius , Hedwigius , Comparettus , Negavit postea 



