47 



tlispositis , iit in Qiiercu . At res neque hic , ne- 

 que de reliquis canalis medullaris modis proba- 

 ta . 



§. 169. Mediilla centralis tota fit parenchyma- 

 te , cujus cellulae grandiores , quam aiibi , praci- 

 pue quffi in ipso centro sunt . Hcec , dum junior, 

 succo turget , et viret , in senio arescit , et albet, 

 subinde lacunosa fit , vel carie absumitur . Qnan- 

 titas meduUae , et amplitudo cellularum ejus res 

 variabiles a planta ad pLantam . Forte in quibus 

 stirpibus celiulae reliqui parenchymatis sunt gran- 

 diores , in iisdem meduila parcior . 



Radii medullares . Cur cellulcB medulloR 

 ampliores . 



§. 160. Radii substantiae cellularis a medulla 

 profecti per interstitia vasorum usque ad exte- 

 riorem plantse partem deveniunt ; cumque alii 

 consimiles radii involucri corticalis eodeni pro- 

 pemodum pacto primis obviam fiant , ita super- 

 licies plantae cum medulla communicat . Hi sunt 

 radii meduUares , de quibus meminimus , quos 

 Grewius insertimenta olim vocaverat . 



§. 161. Involucri corticalis , et medullae per ra- 

 dios ceiiulares conjunctio in teneriori plaiita vi- 

 sibilior ; tunc enim cellulas ex minori vasorum 

 pressione grandiores . Nunquam liaec deest ; nun- 

 quam celluis radiorum adeo comprimuntnr , ut 

 nulla inter medullam , et corticem semita pa- 

 teat . Ita fit , ut iji quacunque vel compa- 

 ctiori arbore , si cortex ejus vi avellatur , dum 

 succus ascendit in planta , remanentia frustula 

 hurnore , quem a radiis ligni hauriunt , scatere 

 pergant . Insuper Hamelius cum in junioribus 



