3ii 



plantam a congeneribus siiis non distinguunt, esse 

 falsas , et cliaracteres pro dirimendis speciebus 

 nunquam ab iis partibus petendos , quae varieta- 

 tibus obnoxi» , igitur non desumendos a tempore 

 florendi , a colore , odore , sapore ^ usu , sexu , 

 formis monstruosis , hirsutia , vita , multitudine, 

 sed a radice , a caule , a foliis , a fulcris , a 

 forma , et situ fructificationis , a numero , figii- 

 ra , situ , et proportione partium . Quod siqua 

 species sola sub dato genere reperiatur , haec , 

 cum ad aliam referri nequeat , caret adhuc per 

 se differentia specifica , quae tunc tantum deter- 

 minabitur, cum alia species ejusdem generis de- 

 tegatur . Nec phrases specificae , quag differentiam 

 inter plures species ejusdem generis nunc sla- 

 tuunt , perennes , et immutabiles semper sunt , 

 cum , novis plantis ad idem genus pertinentibus 

 repertis , fieri possit , ut notce illse specificce cum 

 notis novarum stirpium conveniant , quare alii 

 characteres necessario adhibendi pro cunctarum 

 differentia constituenda . 



§. i86. Haec autem methodus est , qua species 

 enuntiandae , vel ab artis magistris enuntiatae 

 fuerunt . Praemittitur nomen generis , ad quod 

 species pertinet , cui nomini statim adjicitur no- 

 men specificum , quod de distinctione , et cha- 

 ractere proprio stirpis nos moneat , debetque es- 

 se simplex , adjectivum , e latino , quantum fieri 

 potest , petitum , breve , non tropis rhetoricis fi- 

 guratum , nunquam erroneum , sed fideliter ex- 

 ponens ea , quce natura dictitat . Hac de causa 

 nomina comparativa , superlativa , negativa ex- 

 cludenda , quae nunquam certa per se , sed tunc 

 tantum definita , cum nomen positivum dignosci- 

 tur , quocum comparantur . Nomen genericum, 



