264 



convenientes invenerant . Hinc generum origo , 

 quae tamen genera ad Tonrnefortium usque pa- 

 rum firma fuerunt , saepe fictitia , raro naturalia, 

 quo demum tempore prodiit acutissimus Linna;us , 

 qui , generatione plantarum novis , validissimis- 

 que argumentis confirmata , sexualia quoque or- 

 gana una cum reliquis fructificationis partibus 

 in auxiiiiim vocavit ad genera plantarum statuen- 

 da , quge ita profecto statuit , ut nullus postea 

 eadem infirmare , vix quisquam subinde emenda- 

 re potuerit . Tunc vero studium rei herbariae tan- 

 ta luce refulsit , ut tota assequend» doctrinaR fa- 

 cilitas ab assequutis Linnaeanis generibus pendere 

 visa sit . Laurentius Antonius Jussiseus haec qui- 

 dem genera in eo reprehendit , quod characteres 

 partium extra florem positarum excludant , qui 

 characleres majoris saepe momenti esse contendit , 

 quam nolae infimae a floribus desumptae ; fatetur 

 tamen , liaec Linnaeana genera a naturalibus pa- 

 rum dissita esse , praestantiora Tournefortianis , 

 plurima semper admittenda , pauciora reforman- 

 da . At liceat mihi tantos inter viros rem com- 

 ponere , saltem quoad plantas phaenogamas, cum 

 tota quffstionis summa agi circa verba , non cir- 

 ca res mihi videatur . Etenim in plantis phaeno- 

 gamis partes flori extraneae genus profecto non 

 constituunt; cum vero faciem, et habitum quem- 

 dam sistant in stirpibus , id unum faciunt , ut in 

 delectu characterum genericorum a flore petendo- 

 rum nos dirigant, quo species facie, et habitu pro- 

 pinquiores consocientur. Quam quidem rem et Lin- 

 naeo maxime fuisse in votis dignoscimus ex cano- 

 ne i68. Phil. bot. , quo statuit , habitum occul- 

 te consulendum , ne genus erroneum levi de cau- 

 sa fingatur ; nam qua3 in uno genere ad genus 



