— 139 - 



breviores ; laciniac pliuiiiiuin conspicue denticulatae. Calycis partes vix ad nicdiain bidentatae. (Fig. 



nostr. 31 [2].) 



tiy n o ny iii i a : 



Orobarwhf cueridesceiis .S t« p h n ii , in W i 1 1 d, Spcc. plant. III, )). :^4'.) (1«00). ! Spi'c. orig. in hevb. Berol. et 



Petrop. ; — Wallroth, ürob. goii. cft««*. p. 57; — L e d e b o n i- , V\or,i ross. III 1, p. 322, = 

 Orobaiwlie coeridescens tt. iiormalif: Ktze. (loioUii coerulescens), ß. hicutur 0. Ktzc. (corollae tubus coerulescens 



labiiim violaceuni), in Act. hoiti Petrop. X, p. ■225 (1887). 

 OrobuHcIte caiie.-icens Bunge, Enuni. pl. Chinae boreal. p. 50, nr. 282 U831), non Pres] (1822) = 

 Orobanche albo-lanata Steudel, Nomonel. botan. II, 11.2:50(1841). ! Speo. orig. in herb. Petrop.; — Heuter, 



in DC. Prodr. IX, p. m. 

 Orobanche ammophila C. A. Meyer, in Ledebour, Flora altaic. II, )>. 454 (1830); Icon. plant, flor. ro.ss. 



IV, t. 389; Flora rcss. III 1, p. 320; — Heuter, in DC. Prodr. IX, p. 32; — Üebeaux. C'ontrib. a 



la flore de Chine III, p. 105. 

 (h-ohiuiche cocnilesceiis y. ammophila 0. Ktze. in Act. horti Petrop. X, p. 225 (1)<87). 

 Orobanche borealis Reuter, in UC. Prodr. IX, p. 32 (1847). non T u r c z. = 

 Orobanche enfridescens var. albiflora 0. Ktze. in Act. horti Petrop. X. p. 225 (1887). — Forma, corolla alba pracdita. 



A Rossia nieridiouali iisque ad Japoniani. 



t;. (Orobanche) Lehmanni. 



Scapus viilidus, crassu.s, 35 c»i altus , .spica multi- et densitiora, cyliudracea, paulo acumiuata. 

 Bracteae corollas lonoitudine aequantes. Flures maximi, 22 — 23 mm longi; laciniae labii inferi 

 late ellipticae. Calycis segmenta profunde ultra mediam bidentata. Habitu eximia et 

 0. Kotschyi Reut, simillima, sed iiidumento calycis et bractearum facile distinguenda. 



In reliquiis Lehmannianis in herb. Petrop., unde? ' 



P 1 a n t a e n u t r i c e s. 

 0. coerulescens ad radices Artemisiarum parasitica observatur. Insidentem vidi Artemisiae 

 campestr i L. , Ä. inodorae MB., A. capillari. Errore indicatur ad radices Loti cornkulati L. (sec. 

 Fürnrohr), Achilleae niillefolü L. (sec. Sulp. Kurz), Medicaginis falcatae L. (.sec. Eschweiler). 



Area g e o g r a p h i c a. 



0. coerulescens, desertorum et arenarum incola, aream suam extendit a Japoniae litoribus per 

 deserta Asiae centralis et Europae orientalis usque ad Ratisbonam (Regensburg, 12" long. Orient a 

 Greenw.) et Gedaiium (Danzig, 18" 30' long, orient. a Greenw.). In Europa stationem masime 

 septentrionaleni tenet in gubernio Permensi Rossiae orientalis, ubi ut nusquam alibi Europae stationem 

 extremam ultra 5.0 " lat. sept. ad 58 " lat. sept. promovit. Terris fiorae mediteiTaueae exsul etiam versus 

 meridiem Danubii cur.sum inferiorem Caucasumque non transgredi videtur. Quo propius Asiae, eo 

 copiosius sedes 0. coerulescentis ; nam stirpem suam tuetur in desei'tis Asiae centralis , terrasque tur- 

 kestanicas mongolicas et regni Sinensis partes boreales inter grados 30—55 lat. sept. frequentat. Per 

 peninsulam Koream ad insulam Kiusiu migrata est. 



Specimina vidi e locis sequentibus : 



E u r o p a. 



Germania (Regensburg! circa Danzig!); Austria: Bohemia (Leitmeritz, Schreckenstein 

 prope Aussig, Weisswasser) , Moravia (Schreiwald, Hadyberg, Karthaus circa Brunn), Galicia (.Janow), 

 Austria inter. (circa Vindobonani, Spitz, Krems, Langeulois) , in Austria superiore sec. Duft- 



18* 



