— 182 — 



Scapus firmus, basi vix vel clavato incrassatus , sub parte incrassata saepe attenuatus, inaequcaliter 

 striatus, ochroleuciis vel t'uscesceus, sub spica longe glandiiloso-pilosus , 15 — 65 cm altus, basi copiose et 

 dense saepe imbricatim superne parcius squamatus. Squamae inferiores subtriangulares vel ovato- 

 lanceolatae subglabrae, superiores obloiigae acumiiiatae snberectae glanduloso-pilosae, —2 cm longae. 

 Spica cj'lindracea initio densiflora postea elongata (—25 cm longa) et praecipue in basi vel tota 

 laxiflora, in apice obtusa rarius acuminata et bracteis breviter comosa. Flor es erecto-patentes postea 

 saepe horizontaliter patentes , sessiles, normaliter 2 cm longi. Bract eae squamis aequales, floribus evolutis 

 paulo breviores rarius longiores, in partibus suis superis distantes vel deflexae, primum rubescentes. Calycis 

 partes separatae oblique ovatae , integrae vel valde inaequaliter bidentatae ; dentes longissirae aeuminati 

 in apice saepe subfiliformes pronns curvati , nervo firmo unico praediti, extus et praecipue versus apicem 

 longissime glauduloso-villosi, coroliae tubum iongitudine subaequantes vel eo breviores. Co roll a tubulosa 

 pronus curvata, faucem versus vix anipliata, supra staminum insertionem valde inflato-veutricosa, 

 glanduloso-pilosa, flava vel ochroleuca, in lalüum superum rubescens, cito marcescens et fuscescens; 

 linea dorsalis tota acriter curvata. Lab i um superum bilobum (saepe dento vel acie dorsali praeditum) 

 cum lobis primum porrectis postea patentibus et reflexis , inferum porrectum pluriiuum inaequaliter (rarius 

 aequaliter) trilobum cum lacinia media longiore, plicis magnis praeditum; laciniae omnes rotundatae, in 

 margine inaequaliter crenulato-dentatae glabrae vel parce glanduloso-pilosae, planae. Stamina 4 — (5 mm 

 supra basim coroliae inserta ; filamenta infra incrassata , ibidem et ultra mediam dense pilosa cum pilis 

 sensim sub antheris glanduliferis. Antherae oblongae breviter acuminatae in sutiiris papilloso-pilosae, 

 siccae dilute fuscae. Germen ellipsoideum sicut Stylus glabium vel ]iilis glanduliferis paucis obsitum; 

 Stigma bilobum sulco profundo transversali perductum vel subinfundibuliforme , post anthesim exsertum 

 et cum styli parte superiore circinato-involutum : lobi verruculosi cerino-ttavi. 

 S y n n y m i a : 



Orobanche flava Martius (vidi spec. orig.), in F. O. Schultz, Beitrags zui- Konntn. deutsch. Orob. p. 9, fig. 5 

 (1829); - Koch, Flora Deutschi. IV, p. 4.5-t; - Reuter, in DC. Prodr. XI, p. '27 ; — Reichen- 

 bach fil. Icon. fl. Germ. XX, p. 100, t. 177; — Beck, in Halacsy und Braun, Nachträge zur 

 Flora von Nieder-Oesterr. p. 130; — Schlechten dal, Flora Deutschi. 5. Aufl. t. 1755 (male). 

 Orobanche Tiissilaginis Mutel, Flore frani;. II, p. 349. Atl. t. 42, f. 310 a835). 



Orobanche Frühlichii Reichenbach fil. Icon. fl. Germ. p. 106, t. 207, U (18G2). Vidi specimen originale in 

 herb. Palat. Vindob. (coli. Reichenb. fil.), labio bilobo, filainentis -supra copiose glanduloso-pilosis 

 praeditum; germen et Ovula fuere muscorum nymphis corrupta, quo coroUa justo brevior fuit. 

 Orobanche Petasites Borbäs, in Oesterr. botan. Zeitschr. 35 (1885) p. 76, nomen solura (sec. Simonkai). 



l'lantae n u t r i c e s. 



Crescit sociatim ad radices laterales rarius ad radicem principalem : 



Petasüidis nivei Baumg., P. ofßcinalis Moench, F. albi Gärtn., Tussiluginis farfarae L., in ([uibus 

 parasiticam saepe 25 scapos floriferos emittentem observavi. Cl. d. Kern er bis Adenostylem alpinam 

 Doli adjungit. Ächilleae, Chrysanthetni, Origani, Thymi, Änemonis et aliorum generum species 0. ßavam 

 non nutriunt ut c. d. Kittel et Maly sed falso ediderunt. 



Area geographica. 

 0- flava crescit in Alpium europaearum tractu, indigena in subalpinis et secundum tiuvios ex üs 

 excurrentes imprimis in regioue calcarea septentrionali ab montibus Jurassicis usque ad montem Schnee- 

 berg Austriae inferioris. Praeterea reperitur passim in montibus carpaticis , unde in Alpes dacicas et 

 serbicas permigrata est. Stationen! unicam modo maximo occidentalem in montibus pyrenaicis tenet. 



