171 



Bulletin de l'Académie Impériale 



172 



vel rarius globoso saepe virescente. — P. prunifolia, 

 Maxim. lad. Pékin, in FI. Amur. 471. — non Willd. 

 Hab. in Mandslmria austro-orientali: circa sinum 

 Victoriae ubiqiie, v. gr. Wladiwostok, Dcans Dundas, 

 Guérin, Possjot (ipse), ad Suifun fl. (Goldenstiidt!), 

 circa portuni Wladimiri, ad fl. Wai-FudiuetLi-Fudin 

 (ipse), nec non in Giina boreali, circa Pekinum (gla- 

 brata). 



P. prunifoUae W. simillima, sed calyce in fructu de- 

 ciduo diversa. Fructu careus olim plantani pekinensem 

 pro P. prunifolia habui. P. prunifolia W. vcra, cujus 

 patria Sibiria a Willdenowio cum dubio laudatur, 

 spontanea nondum inventa videtur, e Sibiria vero in 

 herbariis rossicis ne unum quideni spécimen unquam 

 videre contigit. 



Y. himalaica: glabra, foliis vulgo grossius serratis 

 (nec crenato-serratis ut in praecedeutibus). 



Vidi e Nipal (Wallich! n. G81. fl.), Kumaon(Stra- 

 chey et Winterbottom! defl. c. fr. juv.), Gurbwal 

 (Falconer! fl. M.), ludia boreali-occidentali (Royle! 

 fr. immat.). 



5. P. Toringo, Sieb. Cat. rais. I. 4. (1856) ex 

 C. Koch Dendrol. I. 212. — P. praecox Miq\ Prol. 

 p. p.? — non C. Koch, quae ad P. Mali var. (Dendrol. I. 

 203. sub P. pumila Mill.). — P- rivularis Nutt.?, A. 

 Gray Bot. Jap. 388. — Miq. Prol. 378. — P. specta- 

 bilis A. Gray! 1. c. quoad pi. e Hakodate. — P. Sie- 

 holdi, Rgl. Gartenfl. 1859. VIII. 82. — Crataegus 

 alnifolia, Miq.! Prol. 228. quoad pi, e Hakodate.— 

 Rgl, Revis. Crataeg. in Acta h. Petrop. I. 125. — non 

 S. et Zucc. — P. Rimjo, Siebold in Koch. 1. c. 210. 

 212. 



Hab. in Japonia: Yezo, in monte juxta Hakodate, 

 ad declivia meridionalia circa lacum Onoma, ad mar- 

 gines silvarum prope Siginope, init. Junii fl., Septem- 

 bri frf. ; in hortis pagi Ono culta sub nomine japonico 

 san nass' (Albrechtl); in Nippon boreali (sp. 1. lec- 

 tura, ex Gray) et média: in collibus non procul a Yo- 

 kohama et Yedo (ipse), in silvis circa Yokoska (Sa- 

 vatier!), in jugo Hakone, fine Octobris fr. mat. 



Ditfert a P. haccala foliis argutius serratis , surcu- 

 lorum sterilium lobatis, saepe profunde trilobis, et lo- 

 culamentis pomorum subosseis, sed habeo prope Ha- 

 kodate lecta speciraina loculameutis cartilagineis et fo- 

 liis vix lobulatis minus argute serratis, quae jam ad 

 P. &accata}j« accedunt. AP.rivulari Nutt. distinguitur 



stylis basi lanatis, pomis depresso-globosis neque ova- 

 libus, calycis laciniis brevioribns obtusiusculis , petalis 

 ovalibus neque orbiculatis, floribus umbellatis neque 

 brève racemosis. A P. Pashia Don denique, cujus var. 

 trigyna poma aequiparva habet , fructu laevi neque va- 

 rioloso distat. 



Culta arborea est, foliis latioribus minus divisis, 

 spinis subnullis, spontanea autem fruticem 5 — 15- 

 pedalem sistit, rarais eo magis tortuosis et spiuosis 

 quo magis folia surculorum sterilium profundius tri- 

 loba inveniuntur. 



6. P. sinensis Lindl. — Dne Jard. fruit. Introd. t. 

 V. — P. ussuriensis , Maxim. Amur. 102.471. — 

 P. communis, Thbg Fl. Jap. 207. — Sieb. Syn. n. 

 349. — S. Zucc. 1. cl. 131. — P. c. §. sinensis C. 

 Koch. in Ann. Mus. L. B. I. 248. — Miq. Prol. 228. 



Hab. in Mandslmria: ad Amur meridionalem , Sun- 

 gari et Usuri fluvios, ad Suifun fl. (Goldenstàdt, 

 fine Maji fl.), circa sinum Possjet et in Korea ipsa 

 prope promontorium Lazareff (Schlippenbach!), in 

 archipelago Koreano (Oldham! frf.). — Colitur fruc- 

 tus gratia in China et tota Japonia. 



Fructus forma et indole ab omni P, communi di- 

 stinctissima, occurrit in Japonia ex Sieboldo formis 

 tribus: a. aestivalis: foliis acutis glabris, pomo glo- 

 boso, ^. antumnalis: foliis acuminatis glabriusculis, 

 pomis globosis, y. Uemalis: foliis subtus ramulisque 

 rugoso-tomentosis, pomis ovoideis. 



7. P. Calleryana, Dne 1. c. ad t. 8. sub P. Jacque- ■ 

 montiana. — P. variolosa, Hance! Herb. n. 1503. — 

 non Wall. 



Hab. in China (Callery ex Decaisne): Amoy (de 

 Grijs! fl. in hb. Hance); Japonia sine loci indicatione 

 (Itoo Keiske! frf. in hb. Siebold). 



Foliorum forma praecedentem satis refert, sed tota 

 glabra et flos fructusque parvi. Pomum pisi mole, sub- 

 globosum, basi breviter subattenuatura , apice calyce 

 deciduo calvum, totum variolosum. 



8. P. hetulaefolia, Bge, Enuui. Chin. 27. — Dne, 

 1. c. t. 20. — P. Simonii Carr. in Rev. hortic. 1872. 

 28. fig. 3. (ex ipso). 



Hab. in China boreali (Bunge!) 



Ex C. Koch in Berl. Wochenschr. 1872. 108. spe- 

 cies haec pertinet ad P. Achras in China indigenam , 

 a qua diversae formae Pirorum in Europa cultarum 

 originem ducunt. Secundum Decaisne vero (1. c. sub. 



