167 



Bulletin de l'Académie Impériale 



16S 



Gerardianam Liudl. — Etiam in hac varietate flores 

 eo majores liunt, quo magis boream versus progre- 

 dimur. 



Ç. mcisa: magnitudiue var. 8., cstolonosa, profiin- 

 dius viridis, foliola 11 — 13 obovata obtusa inciso- 

 sei'rata, flos niediocris, petala emarginata. — In Man- 

 dshuria oriental!: ad rupes fl. Li-Fudin non procul ab 

 ostio amnis Tschau-sung. 



Oinnino similis var. Sprengelianae, sed foliola in mo- 

 dum P. fragiformis protundius inciso-serrata et solito 

 uumerosiora. 



P. grandiflora L. — Ad hanc speciem cum Bun- 

 geo ducimus P. />rt^i/bn»fw W., vix calycis foliolis 

 exterioribus obtusioribus et serraturis foliolorum vulgo 

 multo profundioribus , non semper tamen tute , di- 

 stinguendam, ab Allai ad Kmitschatkam, Mandshuriam 

 borealem, ins. Kurdes et Sachalin provenientem. Ei- 

 dem subjungimus cumTrautvettero P.gelidam C. A. 

 Mey., glabriorem, minorem , floreque minore instruc- 

 tam, varietate tantum distingucndam , cujus locis jam 

 notis (C«t(caso/ Allai!, alpibus Songariae! eiDahiriae!) 

 addere possumus alpesiVïpj9owborealis(prov.Nambu). 

 Alia varietas ejusdem speciei est P. villosa Pall., 

 planta arctica, a Regel io omui cum jure jam hue emen- 

 data. 



P. Wallichiana Del. in Wall. Cat. JVs 1022.— 

 Lehm. Nov. stirp. pug. III. 30 (1831) et Revis. Potent. 

 80. tab. 34. — a Lehmanno caulibus non prostra- 

 tis et foliolis petiolulatis subpedatis a P. Kleiniana 

 Wt. m. t. 85. differre dicitur. Sed utriusque speciei 

 figurae citatae fere identicae, foliola petiolulata oc- 

 currunt quum in figura Wightii tum in ejus specimi- 

 nibus authenticis, caules vero in planta juvenili sem- 

 per erecti sunt, ita utabsque dubio P. Kleiniana syn- 

 onyma censenda. P. anemonacfolia Lehm. Revis. 80. 

 tab. 63. sistit, monente jam Miquelio, statum ejus- 

 dem speciei robustum, et ad eandem ducenda est P. 

 replans A. Gray Bot Jap. 387. et Soo bokf IX. 35. 

 (s. nom. hebi itschigo i. e. Fragariae anguinae majo- 

 ris). — Vidi specimina Japonica e Yokohama (ipse), 

 Tsusiraa ("Wilford), Nagasaki (ipse, Oldham s. n. P. 

 replantis), Indica Royleana, Wightiana et Grif- 

 fithiana, AssamensiaaSimons, Sikkimensia a Thom- 

 son, Ceylonensia a Thwaites collecta. 



Pomaceae 



Sinico-Japonicae. 



Coufer de generibus Pomacearum observationes 

 Decaisneanas in Comptes-rendus de l'Acad. d. se, 

 LXXIII, séance du 13 Novbre 1871. 



Ghaenbmeles Lindl; 



Ch. japonica, Lindl. in. Trans. Linn. soc. XIII. 97. 

 — Cjjdonia japonica Pers., Sieb. Zucc. Fl. Jap. fam. 

 nat. I. 132. — Sieb, Syu. pi. oecon. n. 354. — Pyrus 

 jajJOHicrt, Thbg, Fl, Jap, 207.— C. Koch in Ann. Mus. 

 L. B. I. 248. — Miq. Prol, 228. — Buke Kaempf. 

 Amoen. 844. 



Hab. in Nippon: planifie Yedoënsi et jugo Ha- 

 kone frequens, primo vere florens , Septembri fructi- 

 fera, pcr totum regnum Japonicum, nec non in CJiina 

 fréquenter cul ta. Ludit in hortis flore coccineo (Nan- 

 kin kaido), carneo (Tosimi kaido), albo et pleno. Va- 

 rietates sponte crescentes observavi sequentes: 



a. genuina: frutex ad 4-pedalis (cultus altior) spi- 

 nosus, flores fructusque brevissime pedunculati sub- 

 sessiles, calycis laciniae rotundatae integrae subcolo- 

 ratae tubo fere aequilongae, fructus subglobosus pol- 

 licaris. 



Japonice : Atsuma kaido, suke, ki buki(Thunberg). 



p. alpina: spithamaea vel pedalis ramosissinia, om- 

 nibus partibus minor, folia saepe apice truncata. Ce- 

 tera praecedentis. 



Collecta est in rupibus altissimarum alpium Kiusiu 

 interioris, fine Maji fl. 



Incolis loci: taki omme. 



y. pygmaea: inermis, trunco subterraneo, ramisepi- 

 gaeis palmaribus vel ad summum spithamaeis, folia ut 

 in a., sed paullo grossius creuato -serrata,. flores inter- 

 dum longiuscule pedunculati (pedunculo calycem triplo 

 fere superante), calycis laciniae nonnullae vel rarius 

 omnes amplae rotundatae foliaceae serratae cum caly- 

 cibus uormalibus in eodem spccimine, fructus globo- 

 sus % — 74 PoJlicis latus. 



Crescit in fruticetis circa Yokohama ins, Nippon 

 cum a., non rara, floret jam Decembri et Januario. 



Var. Y. habitu ceteris tam dissimilis, ut pro specie 

 propria haberem, sed differentiae minime constantes 

 sunt. Fateor tamen, me transitus inter a. et -y. quoad 

 modum crescendi non observasse. 



