367 



Balletin de l'Académie Impériale 



S6§ 



tes, rarius viridulos) aequaiitibus; receptaculo pelvi- 

 formi; sepalis ovatis petala suborbiculata multo supe- 

 raiitibus;filaiuentis anthera sublongioribus; stylo apice 

 fisso stigmatibus eapitatis; bacca globosa coccinea gla- 

 bra pedicelliim siiperante. 



Hab. in Transhaiculia ad fl. Czikoi (Turczani- 

 now!); in Mongolia chinensi (Kirilow!): a Kalgan oc- 

 cidentem versus in monte Schara hoda, nec non in 

 vallibus jugi Muni-ula secus fl. Hoang-ho superioreni 

 (Przewalski! fine Maji fl., Augusto frf.). 



In Transhaicalia humile, in Mongolia meridionali 

 frutex 4 — 6-pedalis densus ramosissimus, truncis 

 V2 — M poil- crassis. 



Valde affine R. alpino L. et R. DiacantJme Pall., 

 est quasi R. Diacantha foliis R. alpini instructum. 

 Proxime affinia sunt etiam R. heterotricîium C. A. 

 Mey. (Ledeb. le. Fl. Alt. III. 235.) bacca lutea pilo- 

 siuscula. flore extus pubescente foliisque glanduloso- 

 setosis latioribus quam longis diversum; R. villosmn 

 y^âU.{R.leptostachyi<mDne in Jacquem. Voy.IV.65. 

 t. 76.), foliis latioribus quam longis, minus profunde 

 lobatis lobis rotundatis, flore extus piloso, bacca glandu- 

 loso-hispida; denique R. oriente/e Desf., cujussynony- 

 mon R. resinostm Pursli (patria America verosimi- 

 liter ex errore) et cujus varietas videtur R. melanan- 

 thmi Boiss. et Hoh. ex Boiss. Fl. or. IL 816, totum 

 pube glanduloso-viscida obtectum. Omnia tria inter se 

 quam maxime affinia et in posterum forsan conjungenda. 

 A C. Koch (in Ind. sem. h. Berol. 1855. App. 

 16) R. resinosum Vwrsh, («dioicum») diversissiraum 

 quidem a R. orientait Desf. («hermaphrodito») dici- 

 tur, sed postea (Dendrol. I. 656.) etiam pro synonymo 

 declaratur. 



20. iï. Diacantha Pall. It. III. 320; app. 722, 

 J\s 79. t. I. fig. 2. — Robustum humile ramosissimum 

 parvifolium glabruni , juvénile totum, adultum tantum 

 infra folia aculeatum vel rarius totum subinerme; fo- 

 liis utrinque lucidis in petiolum basi aequalem sensim 

 cuneatis, sublongioribus quam latis, apice trilobis, 

 lobo medio productiore, atque obtusiuscule inciso-ser- 

 ratis; racemis glabriusculis; bracteis oblongis flores 

 glabres viridulos aequantibus ; receptaculo pelviformi, 

 sepalis ovatis vel oblongis petala rotundata ovalia vel 

 oblonga multo superantibus , filamentis antheram sub- 

 aequantibus; stylo apice fisso, stigmatibus eapitatis; 

 . bacca globosa glabra coccinea pedicellum superante. 



— R. saxatile Pall. in N. Act. Petrop. X. 376. — E. 

 cmieatum Kar. Kir. Enuni. Alt. n. 365. — Trautv. 

 Enum. pi. Schrenk. in Bull. Mosc. 1866. J\^ 2. p. 8. 

 {R. Diacantha). 



Hab. in Sihiria AUaica, ad fl. Irtyseh et in deserto 

 Songarico, Sih. transhaicalensi , Davuria et Mandshu- 

 ria, ad fl. Amur superioreni. 



Contra opinionem d. Pallas (Fl. Ross. II. 36),plan- 

 tam tantum in hortis polygarao-dioicam esse, individua 

 mascula etiam in spontaneis frequeuter observavi. 

 Bacca dulcedula neque tantum mucilagiuoso-aquosa. 

 Calycis lacinias video ab ovato in anguste oblongum 

 variantes, petala inveni rotundata cuneata rhombea et 

 oblonga in omnibus formis pro speciebus diversis sta- 

 bilitis, aculeorura praesentia vero plerumque ab aetate 

 pendet et in Grossulariis admodum variabilis, ita ut 

 etiam hic non magis constans inveniatur. 



Ribesium computationem 



omnium notorum exactam conari non audeo , juvat 

 autem ad asiaticorum distributionem melius intel- 

 ligendam de summa specierum totius generis non- 

 nulla facere verba. Numerus specierum omnium nota- 

 rum apud varies autores diversus, Bentham etHoo- 

 ker V. gr. (Gen. pi. I. 655) habent species ad 56, 

 Schnizlein (Iconogr. fam. nat. 171.) fere 100, 

 equidem in herbario horti Petropolitani vidi, inclu- 

 sis nonmillis nondum rite nominatis atque exclusis 

 synonymis, varietatibus vel hybridis, circiter 70, 

 ita ut numerus a Schnizleinio adductus ad verita- 

 tem satis accedere videatur. Ex his longe plurimae 

 crescunt in America utraque et hic praesertim in 

 3Iexico et Califorma secus jugum Andinum ejusque 

 declivia utraque, ubi non solum species uumero- 

 siores et nobiliores, sed etiam subgenera omnia et 

 specierum séries fere omnes occurrunt, Siphocalgx et 

 Rohsonia Imic plagae propria sunt, Grossularia et Nigra 

 autem hic numerosiora crescunt quam in ulla alla re- 

 gione. Meridiem versus secus Andium jugum dissemi- 

 nantur plerumque species e série Nigrorum, habitu 

 proprio tamea saepe insignes, boream versus et usque 

 ad oceanum Atlanticum pervagantur formae minus 

 numerosae et aspectu saepe viliores e Grossulariis, 

 Nigris et Ruhris. — Asia alit species circiter 30, inter 

 bas seriem propriam (R. Alpina), e speciebus 11 pro 

 majore parte himalaicis constantem; species e parva 



