860 



des Sciences de Saint -P^tershours-. 



ayo 



série Etibrorum in Asia, praesertira boreali et média, 

 nuiuerosiores videntur quam in America. — Europa 

 denique habet species 6, e quibus ne una quidem ejus 

 propria est^). 



In Âsîa ipsa Eibesis species ita distributae sunt, ut 

 in occidentali taiitum 6 inveniautur, in cenlrali 18, in 

 orkntali 20, orientem versus igitur numerosiores. 



E speciebus 6 in Asia occidentali indigenis unica 

 tantum {R. orientale Poir.) peculiaris videtur, quae 

 ipsa nuper cura R. villnso Wall, forsan non immerito 

 jungitur a Boissier (Fi. Or. II. 817.), 4 sunt species 

 simul in Europam, Asiam centralem et orientalem, 

 1 denique in Asiam centralem propagata. Ita etiara 

 haec regio omnes Rihesium formas ex oriente accepisse 

 videtur. 



Rïbesiu 1 8 in Asia cenlrali crescentia componuntur 

 ex 8 huic tractui propriis: R. aciculare S m., hetero- 

 trichum C. A. Mey., villosum Wall., laciniatum, luri- 

 dum et desmocarpum Hook. f. et Th., glaciale Wall., 

 Griffithi Hook. f. et Th. (e quibus Alpina 6). Cum 

 Asia orientali communia sunt 5, praeter orientalem 

 etiam in occidentalem propagata 4 (quibus mox abs- 

 que dubio R. midtiflorum Kit. addendum' erit) atque 

 1 toto occidente etiam eifusum. 



E speciebus 20 Asiae orientalis ejus propriae sunt 

 9, Allai attingunt 5, Euroi)am (et Himalayam) 5, 

 Americae communis est {R. ruhro circumpolari excepto) 

 una, R. laxiflonim Pursh. 



Habemus ita in America sedem familiac praeci- 

 puam, in Asia finitima et ceutrali centra secundaria, 

 ex prima fronte optimc quoad formarum affinitatem 

 ab America diversa, iuter se vero valde affinia. Res 

 autem paullo mutabitur, si arctius in species orienta- 

 liasiaticas inquircmus. 



Singulae regiones Asiae orientalis alunt: China spe- 

 cies 3, Mongolia2, Transbaicalia 11, Sihiria Ochotcnsis 

 cum Sachalino 9, Mandshuria 1 2, Japonia 9. Propria 

 huic regioni sunt: R. amhiguum, grossularioidcs etja- 

 poniciim in sola Japonia inventa, i?. burejense in Japonia 

 et Mandshuria, R. fasciculatum in Japonia et Cliina, 

 R. horridum in Sachalino et Mandshuria, R.Dikascha 

 et R. triste in Mandshuria, Sibiria Ochotensi et Trans- 

 baicalia, R. pukheUum in Transbaicalia et Mongolie, — 

 8 igitur ultimo orienti propria vel saltem communia. 



2, B. carpathkim Kit., species vix nota et valde dubia, B rubro 

 L. vel B. pctraeo Wulf. nimis affinis videtuiv 



Ex his speciebus endemicis 3 arctissime affines sunt 

 speciebus americanis, 2 habitu proprio insignes. E re- 

 liquis, etiam occidcntem versus propagatis, 4 majo- 

 rera affinitatem cum himcdaicis ostendunt, ceterae 

 vero species late propagatae etiam Americae partira 

 propriae vel americanis similiores sunt ideoque melius 

 ex praecipua sede geueris deducendae. 



Ita latus Asiae orientale Americae propius etiam 

 species numerosiores et characteri americano propio- 

 res habet, imo pars borealis Asiae centralis (Altai) 

 aspectu magis americano gaudet quam hiinalaico. Tota 

 vero regio nostra vinculura intermedium sistit inter 

 centrura familiae americanum et hiraalaicum, sed in 

 parte sua maritima etiam formas paucas produxit cha- 

 ractere peculiari donatas. 



LigusHcum japonicuni. Gaule humili crasso flexuoso 

 sulcato farcto ramoso, sub umbella puberulo ccterum 

 glabro; vagiuis amplexicaulibus inferioribus e latiore 

 basi attonuatis, ceteris elougato-linearibus apicebiau- 

 riculatis; foliis firmis glabris, inferioribus longiuscule 

 petiolatis, superioribus vaginae insidentibus , omnibus 

 arabitu deltoideis biternatisectis vel radicalibus et 

 summis trisectis, segmentis tripartitis, petiolulis pri- 

 mariis segmenta aequantibus, secuudariis brevibus, 

 laciuiis ultimis lateralibus bi-terminali-trifidis et pas- 

 sira insuper bi-tri-lobulatis, omnibus basi subcordatis 

 vel truncatis ovatis vel terminalibus subrotuudis grosse 

 inaequaliter serratis sorraturis acutis raolliter mucro- 

 natis ; umbellis oppositifoliis fructifera a serioribus mas- 

 culis superata; involucro nullo vel unifolio sctaceo, ra- 

 diis subtriginta intus puberulis, involucellis plciophyl- 

 lis setaceis, umbellulis sub-30-floris, floribus centrali- 

 bus brevioribus urabellae fructiferae raasculis, calycis 

 dentibus deltoideis persistentibus, petalis cuneato- 

 obcordatis vel emarginatis cura laciuula acuminata in- 

 flexa, stylis teretibus germine brevioribus; fructu 

 oblongo basi attenuato subtereti, raericarpiis a dorso 

 distincte compressis, jugis lateralibus quam dorsalia 

 latioribus, omnibus crassis obtusiusculis, valleculis 

 tri-, comraissura 6 — 8-vittatis. 



Hab. in Japoniae borealis principatu Nambu, inal- 

 pibus (Tschonoski fl. fr. nond. mat.). 



Quoad folia siraile L. acutilobo S. Z., sed folia mi- 

 nus divisa, firraiora, minus profunde serrata, laciniae 

 latiores. 



