4O0 



des Sciences de Saint- P^tepsboupg. 



4IO 



spero Apolline esse suppleta. Similes antiquitus tur- 

 bas fuisse apparet c. I, 12, 31; III, 14, 11; IV, G, 

 17; ep. II, 2, 199; 3, 05 al. 



Epod. 8, 17 sq.: 



Inliterati num magis nervi rigent, 

 Minusve languet fascinum? 



In codicibus legitur minus nervi rifiënf, quod contrarium 

 esse sententiae, qua Horatius debuit uti, recte intel- 

 lexerunt docti. Nam de ipsius nervis dici vix erit, 

 qui infitietur. Rigere autem nuuquam dicuntur lan- 

 guentia merabra, sed arrecta. Ob id ipsum pridera 

 reposuimus in priapeo TibuUi altero (v. 42, 43): 

 récente nervus excubet lihkline, et inquietus ingnina ar- 

 rigat tumor , ubi codices habent rigente vel repente. 

 Itaque probandum fuit magis rigent, quod excogitavit 

 Meinekius. Apparet autem minus ex sequente versu 

 irrepsisse, 



16, 61, G2. 



Hos versus ab eo loco, ubi leguntur, plane alienos 

 recte traiecit post 52 lohannes Matthias Gesnerus 

 auctore usus bomine docto, qui observ. niiscell. II, 

 381 aptum verborum ordinem restituit. Quos tamen 

 nemo secutus est. 



Sat. I, 2, 12 sq.: 



Fufidius vappae faniam timet ac nebulonis 

 [dives agris, dives positis in faenore uummis]. 



V. 13 ex arte poëtica, ubi idem legitur 421, ir- 

 repsisse in locum alieuum pridem iam intellexit Sa- 

 nadonus, homo Francogallicus. Et omittitur idem a 

 scholiastis, qui quanquam codem fere, quo nos utimur, 

 Horatii tc.xtu usi sunt et ipsi, tamen hic illic, maxime 

 in saturis et epistulis, meliores nostris habuerunt co- 

 dices. 



ib. 33 — 35: 

 «nam simul ac venas inflavit tecta libido, 

 hue iuvenes aequumst descendere, non aliénas 

 permolere uxores.» 



I, 3, 107 — 110: 



nam fuit ante Helenam cunnus deterrima bolii 

 causa, sed ignotis perierunt mortibus illi, 

 quos vénérera incertam rapientes more ferarum 

 viribus editior caedebat, ut in grege taurus. 



Ex (luo criticae artis accrevit cura, certatim mo- 

 nuerunt grammatici nihil magis fructuosum ad anti- 

 quam et sinceram corruptorum scriptorum formam 

 recuperandam , quam dicendi usus auctorum quam 

 accuratissimam parare notitiam, ut tamen ipsi per- 

 saepe praecepti illius prudentissimi essent immemo- 

 res. Nec enim ulla re in critica factitanda plures gra- 

 vioresque evenerunt errores, quam spreta lege illa. 

 Ridemus, et merito, eum, qui nuper simplices nymphas 

 Horatii (c. II, 8, 14.) mutarit in complices, quasi 

 Horatius quinti vel sexti p. Chr. saeculi esset auctor, 

 sed ne Lachmannum quideni et Meinekium in hac 

 parte satis caute versatos esse constat Ita ille Lu- 

 cretio protinus adverbium, Propertio tetricus adiec- 

 tivum et vae interiectionem intulit, hic Horatio adiec- 

 tivum festivus, securus uterque de usu poëtarum. Si- 

 millima incuria hactenus omnes editores toleraverant 

 in Flacci scriptis adiectivum taeter, quod a nobis iam 

 tandem est expulsum. Equidem iam alias (ad Hor. c. 

 m, 11, 17; ad Prop. I, IG, 38; III, 24, 27) ostendi 

 poëtas latinos plerosque ab Augusti inde tempore 

 timuisse uti hoc vocabulo, ut nimio eodemque anti- 

 quato, ut relinquerem tamen saturis Horatii, abiudi- 

 carem tantum carminibus. Quorum in uno versu in- 

 venitur, III, 11, 19, hoc est in ea stropha, quam spu- 

 riam esse omnes, puto, consentiunt praeter eos, qui 

 omnino negant inesse in Horatii scriptis versus insi- 

 ticios. Dixit de ea nuperrime Heynemannus in libelle 

 accurate perscripto de interpolationibus carminum 

 Horatianorum pg. 29 sq. Praeterea idem adiectivum 

 sine offensione legitur in versu Ennii ab Horatio ad 

 gravitatem cpici carminis demonstrandam allato Sat. 

 I, 4, 60, de quo dixi comm. Lucil. pg. 293. At a 

 propriis Horatii scriptis esse alienum accuratius ri- 

 manti optimorum codicum testimonia facile appare- 

 bit. Ac primum s. I, 2, 33 antiquissimus Bernensis 

 codex (nam ex quattuor Blandiniis praestantissiniis 

 fere omnium nihil est notatum a Cruquio) non habet 

 iactra sed tecta a prima manu, a secunda, si fides 

 Holdoro (ni confuso Usenerus, quo et in scholiis 

 Beruensibus Lucani haud raro, modo notandi varie- 

 tatem Icctionis lapsus sit), tacta. Ipsum autem illud 

 tecta tam dignum Horatio quam indignum taetra. 

 Agiturde adolescentibus ad pubertatem provectis, quo- 

 rum in corporibus nota naturae lege sensim accrescit 

 occultus ille ardor venereus, donec exitum quendam 



