413 



dos Sciences de Saint •Pi^iershourg:. 



414 



ib. 2, 29, 30: 



carne tanicn quamvis distat nil, hac magis illani 

 inparibus formis deceptum te petere! Esto: 



De hoc loco cum plenissime egerini praet. éd. ste- 

 reot. pgg. 42, 43, breviter hic annotabo repetisso 

 Duper miro casu Madvigium inficetissimuni comnion- 

 tum hominis cuiiisdani Gerraanici, qui marjis non ad- 

 verbium scd siibstantivum esse credidit, quo nec alius 

 poëta latinus usus est et Augustei temporis scripto- 

 rem potuisse uti propter ea , quae Pliiiius h. n. 

 XXXIII, 11, 52 notât, minime probabile est. Neque 

 rectius idem scripsit quam vis pro qimmvis , cum 

 utique esset pouendum quam velis. Portasse aliter 

 statuet Madvigius de lioc loco, si legerit, quae supra 

 indicavimus. Cf. etiam quae dixi de eodem actis 

 menstruis Miuist. publicae institutionis m. Dec. auni 

 1873 pgg. 75 — 79. 



n, 3, 288 sqq.: 



«luppiter, ingentes qui das adimisque dolores,» 

 mater ait pueri menses iam qninque cubantis, 

 «frigida si puerum quartana reliquerit, illo 

 mane die, quo tu indicis ieiunia, nudus 

 in Tiberi stabit. « Casus medicusve levarit 

 aegrum ex praecipiti: mater délira necabit 

 [in gelida fixum ripa febriraque reducet]. 



Etiam hic Pecrloampio accidit, quod totiens alias, 

 ut ex parte quidem id quod verum crat intellegeret, 

 sed idem ut immixtis falsis turbaret neque apto ad 

 tolleudam difficultatem uteretur remedio. 



Nam illud quidem rectissime eum existimo mo- 

 nuisse, hysteronproteron, quod coiitinctur ultimis duo- 

 bus V. 294 verbis, indignuni plane esse Horatio. Nempe 

 ut omnino figura illa apud bonos poetas invenitur 

 rarissime ita minime videtur admitti posse eadem, ubi 

 vim omncm sententiae siinul et acumen deperdit. Quis 

 autem negabit sicut summa sententiae mirificum in 

 modum infringitur, antitheton ilhid, quod est inter 

 levarit et necabit, misère perire addito versu 294? 

 Sed idem Peerlcampius iiiiustissime argutatur in ver- 

 bis levant ex praecipiti dicendo eum qui in loco prae- 

 cipiti stet sisti, non levari! Ceterum apparet ex prae- 

 cipiti hoc loco perinde dici de proximo mortis discri- 

 mine, ut apud Celsum II, 6 pg. 38 Daremb.: in prae- 

 cipiti iam esse denuntiat. Itaque levarit est liberarit. 



— Iam Peerlc. ut vitiosis, quae viderentur ipsi, mede- 

 retur, ita contraxit ultima: 



casus medicusve levarit, 

 in gelida fixum ripa délira necabit, 



duobus in unum conflatis versibus, quo remedio etsi 

 interdum uti oportet criticos, cautc tamen adhiben- 

 dum idem appaiet. Et liercule quem fugit vigorem 

 omnem et claritatem demi orationi recisis eis quae 

 sunt gravissima aegrum ex praecipiti et mater? Tu 

 vero me auctore tollas versuni ultinium, quem adiectum 

 credo ab eo, cui ut brevius ita atrocius aequo vide- 

 rentur dicta illa mater délira necabit, quique simul 

 credcret explicationis indigere verba in Tiberi stabit. 

 Satis constat nimirum ablativum loci sive addita sive 

 omissa praepositione in saepe significare locum iuxta 

 quem aliquid fiât, non intra quem, ut est apud Pro- 

 pertium I, 3, 6 qualis in herboso concidit Apidano et 

 I, 14, 1 tu licet abiectus Tiberina mollitcr unda Lesbia 

 Mentoreo vina bibas opère. Cf. eiusd. I, 1, 11; 2, 11. 

 Contrario modo apud auctores haud paucos, maxime 

 détériores, occurrere ad vol apud -.posita pro in et 

 ablativo loci, qui usus diceudi ex Latina in Romanicas 

 defluxit linguas, satis est notum. 



Epist. I, 2, 51— 53: 

 qui cupit aut metuit, iuvat illum sic domus et fes, 

 ut lippum pictao tabulae, fomenta podagrum, 

 auriculas citharae collecta sorde dolentes. 



Sensus horum verborum non alius esse potest quam 

 hic: qui cupidine aut metu tenetur, ei res natura ipsa 

 ad iuvandos nos destinatae tam erunt inutiles quam 

 membris languentibus ea quae inserviunt oblectandis 

 sanis. Hinc apparet parum recte fomenta pedum me- 

 morari, quippc quae non pedibus tantum, sed toti cor- 

 pori, ad depellendum frigus vcl torporem, soleant ad- 

 hiberi. Itaque egregio inventoBuhierius, homoFranco- 

 gallicus, substituit /omen/«, quae quam maxime iucunda 

 esse et apta in lectulo recubantibus nemo nescit. Appa- 

 ret autem, quam facile potuerit abire rarius vocabultjm 

 in usitp,tius. Praeterea 'ibidem pro podagram, quod in 

 plerisque omnibus est libris, reponendum podagrum 

 cum Bentleio. Ubi etiam vocabulum minus obvium a li- 

 brariis magis vulgato mutatum esse apparet. 



1,6,5 — 8: 



quid censés munera terrae? 

 quid maris extremos Arabas ditantis et Indes 



