419 



Bulletin de rytcadéinie Impériale 



430 



nonte Nauckio semovi a ceteris. Niliil enini vide- 

 bantur contincre quam falsaia vocabuli, quod est di- 

 ludia, expl'cationem. 



II, 1, 90, 91: 

 quod si tara Graecis novitas invisa fuisset 

 quam nobis, quid luinc esset vêtus? 



Sicut versu 28 huius carminis rectissimc a Ben- 

 tleio repositum est Graionmi, quod practer alios quos- 

 dam codices bonos praebet Blandinius antiquissimus, 

 ita etiam hoc loco vel sine testimoniis librorum cura 

 codera Bcntloio scribondum fuit Gratis , vol potius 

 Grais pro Graecis, non tara ideo, quod sequitur versu 

 93 Graccia, quam quod raalunt poëtae latini in ora- 

 tione graviore magisque remota ab usu quotidiano 

 omnino Graios diccre quam Graecos, oxccpto ubi in- 

 dicatur contemptus ut carrainum III, 24, 57. 



ib. 139 — 144: 



agricolae prisci, fortes parvoque beati, 

 condita post frumcnta levantes tcmporc festo 

 corpus et ipsum animum spe finis dura ferentem, 

 cura sociis operum, pueris et coniuge fida, 

 tellurem porca, Silvanum lacté piabant, 

 floribus et vino Genium raemorem brevis aevi. 



Pridcra mibi dixerat Nauckius versum 141 sibi 

 videri spurium , cura et exiliter admodum legerentur 

 addita i'ia spc finis dura ferentem, quae de quovis, 

 qui laborcs subiret, pcrinde dici posse appareret, ne- 

 que unquam inveniretur additum ad formulae illius 

 corpus et animus partem sccnndam pronomen ipsc, 

 quod cur hoc loco adicerctur nullam prorsus fuisse 

 causam. Apparet tamen dompte hoc versu verbum 

 levantes carere obiecto suo, unde prona oritur suspi- 

 cio, laterc in eo corruptelam, qua ipsa sit elïectum, ut 

 proxima assucrentur Horatianis. Et videor mihi in- 

 vehisse id, quod scripserat Horatius, reponcndo euantes 

 vel i)otius eiiliantes. Etcnim, id quod ipsum advertit 

 Porphyrionem, ne potuit quidcm Bacchi omitti pror- 

 sus mentio, cura praesertira constet vindcraiae potis- 

 simura tcmpore per vinalia rustica exsultasse agrico- 

 las Romanos co raodo, quem Horatius indicat, sicut 

 et Vergilius testatur notissimo Georgicorum loco (II, 

 385 — 392). Potuit ctiam poni scd minore mutandi 

 probabi4itate FAihanis. 



Horatius postquani pocsis latinae maxime drama- 



ticae initia exposuit, eandera in peius conversam et 

 ob id lege cohibitam ita descripsisse creditur, ibid. 

 150 — 155: 



doluere cruento 

 dente lacessiti, fuit intactis quoque cura 

 condicione super comrauni, quin etiam lex 

 poenaque lata, raalo quae nollet carminé quemquam 

 describi; vertere modum formidine fustis 

 ad bene dicendura delectandumque redacti. 



In his malum carmen dictum pro malcdico ut Sat. 

 II, 1, 82. Et cetera quidem plana sunt et expedita. 

 Sed Horatium serio dicere potuisse eos, qui Fescen- 

 nina agerent , metu verberum adactos , ut non iara 

 maie dicerent hominibus sed bene, equidem nunquam 

 concedara. Neque enim carminibus istis umquam lau- 

 dationes hominum Romanorum sunt prolatae , sed 

 longe alia eorura fuisse argumenta constat inter om- 

 nes. Quod si statuetur lene positura esse pro elcgan- 

 ter, nihilo melius se habebit sententia. Quid cnim? 

 Num carraina, quia sunt maledica, sua elegantia desti- 

 tuta esse dicentur? 



Ac ne hoc quidera poterit contendi, talia scripta 

 non ficcre ad dclectandos horaines, exceptis nimirum 

 eis, qui laes' sunt istis. Itaquc cum probabilitate sta- 

 tuit Nauckius versum ultimum adiectum ab inter- 

 polatorc, qui crederet brevicula illa scd elegantissima 

 vertere modum formidine fustis sua indigere cxplica- 

 tione. Et videtur fuisse monachus, qui bene dicendi 

 verbum plane codera modo adhiberet, quo soient ad- 

 hibere scriptorcs christiani. 



H, 2, 70: 



intervalla vides huradue commoda. 



Pridem est intel^ectum Jiumane adverbium omni 

 carere sensu ; pro quo cura alii alia excogitassent, 

 egrëgio usus commento reposuit Froelichius hand scme, 

 quanquara minore paullo rautatione poterat scribi hau 

 sane. De forma hau post ea, quae d^sseruit Ritschelius 

 opusc. pbilol. II, 591 sqq. , dicere iam non attinet. 

 Legit eam apud Horatium Porpbyrio Sat. II, 1, 39; 

 quae, si antiquiores, quam quibus ulimur, exstarent 

 codices Horat'ani, haud dubie pluribus locis inveni- 

 retur. 



II, 3, 65: 

 régis opus, sterilisve palus diu aptaque remis 



