330 



des Sciences de Saint-Pétersbourg. 



330 



ra. 



Flires veruales primi ex axillis foliorum radicalium, seriores 

 px axillis caulinis, in 19. et 20. caulis primarii uunc elnngati, in 21. 

 caulium secundarioi'um ex axillis rosulae axeosabbreviatae primariae 

 ortonini. Stipulae liberae. 



19. F. Langsdorffi Fisch. iii DC. Prodr. I. 296. 

 Rhizomate articulato obliqno valido post incipien- 

 tcm antliesin caules foliatos et florentes vulgo ascen- 

 dentes basi vaginis fuscis aphyllis obvallatos emittente ; 

 stipulis amplis siibiiitegris; foliis cordatoreniformibus 

 cordatorotundisve iufimis obtusis superioribus pi. m. 

 acutiusculis; tloribus caulinis ex axillis superioribus 

 uiiuime subcoetanois longe peduiiculatis folia superaii- 

 tibus'violaceis barbatis brève calcaratis; stigmate un- 

 cinato basi mafginato louge rostrato; ovario acuto. — 

 F. mirabilis (3. Langsdorffi Rgl 1. c. I. 240. tab. VI. 

 fig. 24—29. (acaulis). 



Hab. In Sihiria orieiitali: très maiisiones ante Ja- 

 kutzk, KanUscliatka, ius. St. Pauli, Kurilis, SacJiaMuo, 

 neciion Unalaschka. — Specimina /womca, ex Regel a 

 Basiuero s. n. V. mirahilis lecta (lusus c. livoiiica 

 1. c. 243.) uiiuimo livon/ca, sod coiifusioiic quadamad 

 scliedulani 1 ! a s i ii e r i V. ■mirahilis aftixa , cujus spécimen 

 fructiferum scliedula lîasineriana F. arenariac af- 

 flictiim est. 



Evolutiono floi'um caulinornm a F. inirahiU L. certe 

 diftert et stigma diversum. Caulis V. mirabilis folia 

 floi'esque vulgo apice tantum profert, sempcr autem 

 interuodia caulina auto antliesin tota eloiigaiitur, tum 

 flores fere oodem tempore aperiuntur et pedicclli eorum 

 folio sacpissime multo breviores sunt. F. Langsdorffi 

 vero iucipicntem caulem ex intima axilla flore longe 

 pedunculato ornât, in cujus quasi axilla nidulat axeos 

 continuatio brevissima, tum flore infimo deflorato in- 

 ternodium sequens evolvitnr cum flore multo igitur 

 seriore, et sic postea. Omnes videntur petaliferi et 

 fertiles, taies tamen vidi occurreve et in sequente. 

 Stigma, apud Regel tig. 26. bene, nimis parvum 

 tamen, delineatum, caput anserinum sat exacte re- 

 fert, ubi inargo incrassatus caput , stylus collum an- 

 seris simulât, rostrum vero clongatum obtusum ean- 

 dem erga caput proportionem in utroque tenet. 



Dum acaulis a sequente aegre dignoscitur appen- 

 dicibus sepaloruiii brevioribus , calcare breviore, nec- 

 tariis antlierarura inferiorum liamatodeltoideis, nec 

 hainatosubulatis , pi-aesertiin vero stigmatis forma 

 seniper constante. 



20. F. mirabilis L. Cod. 6777. Rhizomate prae- 

 cedentis eodem tempore caules foliatos floriferos basi 

 vaginis aphyllis fuscis obvallatos strictos emittente; 

 stipulis foliisque praecedentis ; floribus caulinis folio 

 subbrevioribus omnibus subcoëtaneis, saepissime cum 

 foliis in apice caulis nudi dispositis, violaceis modice 

 calcaratis barbatis; stigmate uncinato convexo im- 

 marginato brevirostri; ovario capsulaque acumiuatis. 

 — V.brachijsepala Maxim. FI. Amur. 50. 



Hab. In tota Mandshiiria frequens, in borealibus 

 tamen vulgatior, Dahnria, regione Baicalensi ad Ânga- 

 ravi, Jcniseensi ad Krasuojarsk; in Japonia: Nippon 

 média (Tschonoski! fr. immat.). Occidentem versus 

 per Sibiriam et Bossiam abit in Europam, exclusa 

 tamen australi. 



Florem \A:mandslmyicae inodorum esse semel adno- 

 tavi, an semper ita, nescio. F. bracliyscpala, a me olim 

 proposita, sepalis breviori.bus saepe obtusis, semper 

 inter typicam rara crescit ad fl. Amur, ubi denuo a. 

 1859 collegi, sed vix aliud quain forma F. mirabilis. 



21. F. sylvestris Kit. in Scliult. Ostr. Fl. I. 423. 



a. typica: Vernalis acaulis, tum e foliorum radica- 

 lium (rarissime deflcientium) axillis caules adscenden- 

 tes floriferos saepissime a basi foliatos cmitteus, sti- 

 pulis iimbriato - laciniatis petiolo multo brevioribus 

 submembranaceis; foliis inflmis v. omnibus rcniformi- 

 cordatis ceteris cordatis acutiusculis v. brève acumi- 

 uatis; floribus violaceis barbatis brève calcaratis, cap- 

 sula acuta. — Ledeb. Fl. Ross. I. 253. — Maxim. 

 Fl. Amur. 51. — F. canina S. Z. Fl. ,Iap. fam, uat. 

 I. 169. n. 259. — F. canina ^. si/lvestris Lam., Re- 

 gel PI. Radd. l 245. 



Hab. per Europam, undc transit in totam Sibiriam, 

 Mandslmriam, Kamiscliatkam, Saclialimim, nec non ius. 

 Ycso. 



p. rupestris Rgl. 1. c. 250. Minor, tota et ad cap- 

 sulam pubescens , caulibus abbreviatis , foliis omnibus 

 late subreniformi-cordatis. — F. rupestris Schmidt, 

 Boh. n. 249. — F. arenaria DC, Ledeb. 1. c. 254. 



Hab. in flora Baicalensi-DaJmrica et Kanitschatka, 

 et occidentem versus ut praecedeus. 



Mediante var. sahulosa Rchb., quac simillima, sed 

 glabra, in praecedentem abiens. Var. sahulosa in di- 

 tione nostra ohservata est regione Baicalensi, Udensi 

 et Kamtschatka. 



y. grypoceras A. (ii'uy in Pcrry Exped. 308. 



