331 



des ^Sciences de Saint • Péfersboiirg;. 



333 



qualia intcrduiii inter V. Selkirki, nequc int«n' V. va- 

 riegatnm occurrunt, unde a Miquclio pro priore ha- 

 bita. Occiirrit in herliario Lugduno-batavo, F. varie- 

 (jatae et foi'tasse V. Selkirki typicae intermixta siib 

 nominn iiiertito F. Sieholdi Oudenians (in sdiedis), 

 sed quum herbai'ium liocce anto oculos nunc non ba- 

 beam , Oiidemansimn autorcra pro certo laudare 

 nequeo. 



Stigma F. Sieholdi truncatum iramarginatum sub- 

 deltoideuni , niox convcxiuscuhm angulo inferiore per- 

 vium vix tanien rostratuni, inox concavnm centro aper- 

 tura ampla pervium! Appendices sepalorum brevissi- 

 mae depressorotUndatae. 



6. Rhizoma articiilatiim. 



Plantae liujiis serici juvéniles primiim florentes vaclirem qnidem 

 fibrosam habent, sed a praecedeutibus fibris numerosis tenuibus te- 

 uerisijue dift'eiunt. 



10. F. Selkirki Goldie. Radicp tenni albida, dé- 

 muni rhizoniatc apice articulato ccteruni subaequali 

 utroque stolonibus hypogaeis elongatis passini flori- 

 feris; stipulis ad médium adnatis; foliis raembranaceis 

 pi. m. pilosis profonde cordatis vel cordatoovatis acu- 

 minatis vel acutis crenatoserratis; flore dilute violacée 

 imberbi longiuscule calca<;ato, stigmate ti'uncato bre- 

 vissime subrostrato; capsula ovali obtusa. — Goldie in 

 Edinb. phil.journ. 1822. 319. — A. Gray Bot. Japan. 

 382. — F. kamfschatica Ging. in Linnaea I. 406. 

 (1826). — F. umhrosa Fries Novit. 271. (1828).— 

 V.imUrhis Lcdeb. FI. ait. I. 257. (1829). — F. Sel- 

 kirkii var. glabra Miq. Prol. 85. 



In Sihiria, Dalmria, Kamtschntka, Mandshuria: ad 

 Amur inferiorem et usque ad limites Korenc (Wladi- 

 wostok) in sylvis umbrosis , in borealibus frequens, 

 Sachalin, Japonia: Nambu ins. Nippon, Kundsho-san 

 Kinsiu iuterioris, ad latera montium graminosa syl- 

 vosa. Vidi praeterea e Eossia europaea, Suceia, Norve- 

 gia, Canada^ Michigan, New- York. 



Japonice: Miyama sumire i: e. Viola montis Mi. 



Calcar variât parum et fere duplo longius quam 

 latum et uterque lusus in America occurrit, longe cal- 

 caratus in Mandshiria, bi'cvius calcaratus in Eiiropa 

 et Japonia. Vix unquam plane glabra est, semper pili 

 nonnuUi manent ad marginem foliorum vel alibi. E 

 supellectili collecta patet, F. Selkirki initio habere ra- 

 dicem fibrosam tenuem elongatam, tum rliizoma albi- 

 dum infra coUum paullatim forraatum filum emporeti- 



Tome XXIII. 



cum crassum, post antliesin stoloues hypogaeos hori- 

 zontales teneros filiformes emittens, mox brèves mox 

 elongatos. Colliguntur ita specimina vetusta subcae- 

 spitosa e capitibus pluribus, inter se rliizoraatis ra- 

 mis conjunctis constantia, vel juvenilia in radicera 

 fibrosam abeuntia vel denique juvenilia e stolone 

 oi'ta, quae ultima, solo madido vel muscoso pro- 

 pria, internodiis infra rosulam intcrdum valde elonga- 

 tis gaudent et quasi breviter caulescunt. Habeo imo 

 spécimen taie e cauliculis duobus stolone borizontali 

 ultra bipoUicari conjunctis compositum , quorum alter 

 florens, alter sterilis. Folia plantulae juvenilis etiam 

 paulo diversa: saepe cnim sunt cordatoovata acuta 

 sinu basali apertiore. Planta vetustior auteni folia ba- 

 bet cordata subito acuminata sinu ad ostium subclauso 

 originem versus dilatato et serraturas majores. 



Descriptio Friesii (Novit. 271.) a diagnosi mca 

 discrepat «capsula lanceolata» in pedunculo terrae ad- 

 presso, sed hoc verosimilitcr ex capsula dehissa spe- 

 ciminismacri, quale ab ipsamanu autoris datum habeo. 

 In planta ejus vero lib. noi'm. Scand. fasc. V. o Me- 

 delpadia capsula obtusa est, ut video in pi. maudshu- 

 rica, japonica et americana. Ipse Fries serins (Novif. 

 Mant. m. 118) laudat bonam figuram F. nmhrosae 

 suae in Rchb. le. fl. Germ. fig. 4492. et haec habet 

 capsulani ovalem obtusam ! Pedunculi fructiferi F. 

 Selkirki vulgo brèves erec'ti capsula valdc nutante, 

 foliis radicalibus quasi occultati, occurrunt tamen et 

 elongati débiles, prostrati, vel firmiores erectiusculi. 

 Flores plantae mandshuricae odori, an ita sint ubique, 

 nondum constat. 



Var. pekinensem Rgl. PI. Radd. 230. ob calcar pe- 

 tala aequans gracile, florem majorem, radicem napi- 

 forraem, folia leviter cordata glabra et stigma raargi- 

 natum ad V. japonicam Langsd. duxi. 



1 1 . F. Manda W. Radice praecedentis, stipulis libe- 

 ris lanceolatis ; foliis infimis reniformibus ceteris ro- 

 tundato- vel ovatocordatis hisce acutis vel brève ob- 

 solète acnminatis ; sepalis acutis ; flore minute albo 

 imberbi brevicalcarato ; stigmate suliniarginato brève 

 rostrato; capsula obtusa. — Willd. h. berol. t. 24. — 

 Rgl. 1. c. I. 234. — F. hrachyceras Turcz. Fl. Baie, 

 dah. I. 183. 



In regione Baicalensi prope Kniglnje (Turcz.), in 

 Kamtschatka, rara. Praeterea in America boreali, unde 

 e multis locis vidi. 



21 



