353 



des Slciciiccs de Saint- Pc^teP!«bniirti. 



354 



alta ac lata, gynostegium aeqiiantia. Gynostegium 

 brève couicuru, filamcntis bi'evissimis, autlieris magnis 

 loculis paiilo flivcrgentibus, raembrana depressorotun- 

 data. Massae pollinis obovoideac apicc affixao, pendii- 

 lae, processii ovato brcviorc. Stigma deprcsso-penta- 

 gono-stellatum, medio obscure papillosura snbbilobum. 



P. chinense Bge apud Due 1. c. 512. — Maxim. 

 Fl.Amnr. 474. — Herd. PI. Radd. III. 144. — Miq. 

 Prol. 58. — Asclepias pankulata Bgc Enum. Cliin. 43. 



In Bahuria: ad Ncrczinsk (Sciisiuow), Stretensk 

 ad fl. Scliilkam. (Glchn), intcr fi. Gasimiir tit, Argim 

 (Radde); Mandshiiria: ad Amiir supcriorem et raei'i- 

 dionaleni, ad lacum Hanka, sccus fl. Suifiin ; in China 

 borcali circa Pékin; Korca, Cbnsan (Wilford!); Ja- 

 ponia, circa Nagasalii, in m. Higo-san, jugo Hakone, 

 Yokoska, Yokohama. 



GrapMstemma Champ. 



Gr.p<6f«>« Champ, ex Bth. Hook. Gen. pi. II. 700. 

 — Holosknmia chinense Btli. Fl. Hongk. 224. 



China australis, ins. Hongkong. — Non vidi. 



Vincetoxicwm Mch. 



Differcntiac hoc genns intcr et Tylophoram a Dc- 

 caisnco praesertim e polliniorum dircctionc petitae, 

 quae pendulac in Vincetoxico , erectae vel asccndentes 

 in Tylophora, unde priinum ad divisionem Haplostnn- 

 marum tribus Eti-Asckpiadcariim, secundum ad tribum 

 Stapeliearmn relatum est. Practer quam distinctionem 

 fundaraentalem in charactcre gcnerico iitrinsque ab au- 

 tore laudato (DC. Prodr. VHI, 523. et GOO) exposito 

 invenimus diiTterentias sequcntcs: Vincetoxico corolla 

 alte 5-loba, Tylophorac 5-partita, utriqiie rotata tri- 

 buitur, corona starainea prioris dicitur scutelliformis, 

 carnosa, 5 — 10-loba, lobis rotundatis v. obscure api- 

 culatis (sed in cliaractere Haplostcmmarum (1. c. 511) 

 corona postulatur 5-phyllaj, Tylophome corona 5-phylla 

 foliolis acuminatis carnosis, gynostegio prominenti pi. 

 m. adnatis perraro stigma superantibus, massac pollinis 

 Vincetoxici describnntur infra apiccm affixac pcndulae, 

 Tylophorac transvcrsac v. subasccndentes v. procéssu 

 tereti flexuoso erectae minutae, dcnique Vincetoxicaher- 

 bae V. suffrutioes crecti v. subvolnbiles, Tylophorae her- 

 bae aut frutices volubiles babentur. Ita signa ad digno- 

 scenda utraqne gênera a Deeaisneo adhibita reducun- 

 tur ad pollinis massas pendulas vel pi. m. ascendentes 

 simulque minutas, habitura, coronac phylla rotundata 



Tome XXIII. 



V. acuminata. — ï^quidem a. 1859 descripsi Vince- 

 foxicum volubile e Mandshuria, caule orgyali valde vo- 

 lubili Tylophorae^ ob pollinis massas pendulas tamen 

 sine dubio ad T'7wcdojica référendum, Miquel autem 

 (Prol. ()0.) a. 1866. quatuor species promulgavit, quas 

 ob habitum volubilem Tylophoris adscripsit, quae ta- 

 men ex mea investigatione partim inter utrumque ge- 

 nus ambigunt. Bentbamius, quem de observationibus 

 meis brevins certiorem feci, in Gen. pi. II 761. et 

 770. gênera ista sequenti modo intellexit ; poUinia 

 Vincetoxici ad vel infra apicem affixa, pendula, Tylo- 

 phorac caudicula borizontali erecta v. lateraliter affixa 

 vel a caudicula erecta pendula, parva, gloliosa v. ovo- 

 idea, prioris corona cyatbiformis (lobis igitur a dorso 

 corapressis), posterioris lobi a latere corapressi dorso 

 saepius gibbi v. plus minus incurvo-producti, prae- 

 terea in Tylophora loculos fertiles antherae corpusculo 

 parvo parallelos vel id superantcs dicit. Ex Bentha- 

 mio igitur differentia ti'ibunm minus in massae polli- 

 nis, quam in caudiculae directione ponitur, generica 

 in lobis coronae a dorso vel a latere compressis. — 

 Equidem ex disquisitione propria liic pollinis massas 

 minutas ovoideas longe infra apiccm affixas, rite tamen 

 caudiculae deflexac insertas cum lobis coronae a dorso 

 compressis, illic pollinia minuta globosa ex ipso apice 

 a caudicula horizontali dependentes cum lobis coronae 

 a latere compressis invcni, omnibus v. fere omnibus 

 punctis igitur inter Vincctoxica et Tylophora ambiguas 

 formas, Ita differentiam inter utrumque genus intcr- 

 duni omnino evancsccre contendo. Nam et habitus in 

 utroquc omnino idem esse potcst : adsunt enim hic 

 Vincctoxica volubilia, illic Tylophorae erectae {T. Go- 

 vani Due, T. macrophylla Bth.). Attamen in utrius- 

 que generis speciebus typicis directio polliniorum, con- 

 formatio coronae optime cxpressae, et 'Tylophorae volu- 

 biles, vix non omnes fruticosae, a Vineetoxicis volubi- 

 libus, omnibus berbaceis, foliorum forma distinguuntur, 

 quae in Tylophoris typicis medio, in Vineetoxicis basi 

 latissima esse soient. Formae paucae Vincetoxici ad 

 Tylophoras vergentes, hic sub nomine F. Tylopho- 

 roidea a me comprehensae , a ceteris horum duorum 

 generum formis petalis saepius caudato-acuminatis sat 

 facile dignoscuntur. Essentialis et sola, etsi vaga dif- 

 ferentia borum generum niliilominus ponatur in polli- 

 niorum directione, in ceteris Asclepiadeis facile distin- 

 guenda, neque in ullis aliis signis. 



23 



