21.5 



Bulletin de l'Académie Impériale 



216 



instructo. Carpella latcre oblique rugoso-striata. Se- 

 mina nigra. 



Hab. in silvis vetustis subalpinis interioris insulae 

 Kiusiu, similique statione in jugo Hakone insulae 

 Nippon, nec non locis apertioribus, in lucis frutice- 

 tisque collium prope Simodam (Wright ex Gray) et 

 Yokohamam. Colitur etiam in hortis ibique ludit foliis 

 variegatis. 



Japonice: ko kusa-ki, i. e. arbor graveolens minor. 

 (Kusa-ki major vel vulgaris est Clerodendron trichoto- 

 mwm). 



Planta hucusque diu mascula florifera tantum nota, 

 mox Ilicineis, mox Celastrineis adscripta, inox inter 

 gênera incertae sedis rejecta, fructifera primura ab 

 A. Gray investigata est , a quo recte Zanthoxyleis 

 subjungitur, sed non absque dubio pro Euodiae specie 

 nova declaratur. In Miquelii enumeratione militât 

 sub Celastro Orixa simulque sub Euodia ramiflora, 

 etsi auctor déclarât, se capsulas juvéniles prioris 

 vidisse. Utroque sexu fructuque nunc rite cognitis, 

 Orixae genus servandum videtur. Etsi quidem Euo- 

 diac ob floris fructusque maturi structuram simile, 

 tamen nimis diversum apparet inflorescentia racemosa 

 pauciflora, nec cymosa multiflora, foliis alternis neque 

 oppositis, petalis patentissimis, ovario floris 3 nullo, 

 ovulis solitariis, albumineque nullo. Propius videtur 

 genus nostrum Pilocarpo, cui affine foliis, inflorescen- 

 tia, carpellis compressis latere rugoso-striatis. albu- 

 mine nullo, radicula intra cotyledones recepta, sed di- 

 versum floribus dioicis, ovulis solitariis cet. 



Icon rudis Thunbergiana plantae florentis mas- 

 culae non mala, sed descriptio pessima: discus pro 

 ovario sumitur, stamen disco forsan agglutinatum 

 verosimiliter pro stylo et stigmate, folia (parum ad- 

 huc evoluta) ovata dicuntur, de glandulis (in foliis 

 juvenilibus ceterum bonae lentis ope tantum obser- 

 vandis) nulla mentio facta est, folia semipollicaria 

 describuntur, quum in icône ipsa pollicaria saltem sint. 



Saxifraga tellimoides. (Dactylo ides?) caule robusto 

 erecto foliato; foliis radicalibus longe petiolatis, petiolo 

 basi stipulis brevibus adnatis instructo, lamina suborbi- 

 culari peltata 7 — 9-loba lobis ovatis mucronato-acutis 

 inaequaliter grosse mucronato-serratis; cyma pluri- 

 flora; floribus (majusculis) breviter pedicellatis; calyce 

 sub antbesi anguste campanulato basi tantum, fructifero 



ad dimidium adnato tubuloso-campanulato, 5-dentato, 

 dentibus triangulari-ovatis; petalis spathulatis calycis 

 dentés duplo vel magis superantibus apice bidentatis; 

 antberis ovatis e calyce vix exsertis; capsula semisu- 

 pera bicorni stylis conniventibus e calyce exsertis 

 stigmatibus punctiformibus: seminibus muricatis. — 

 Conf. Y-kuma-yu-ssai. Soo bokf. etc. VIII. fol. 19. 

 (icon sat bona). 



Hab. in provincia Owari Nippon meridionalis, unde 

 spécimen incomplctum fructiferum in herbario Sie- 

 boldii (nunc Acad. Petrop.) prostat, nec non ipse 

 fragmentum fructiferum et floriferum accepi. 



Japonice: Ya-\vata-soo vel otosa-soo vel otome-soo 

 (soo est herba). 



Pro nova Tellimae specie haberem, nisi obstarent 

 capsula bilocularis et stamina 10; semina muricata 

 obveniunt vero etiam in aliis Saxifragis v. gr. in S. 

 Gotyledone L. (conf. Gaertner. De fructu. t. XXXVI. 

 p. 178). Inter Saxifragas certe species valde para- 

 doxa, praesertim ob calycem in fructu elongatum parte 

 adnata jam extus distinctissima. Habitu convenit paullo 

 cum S. peltata Ton*, e California, sed flores majores 

 et characteres diversissimi. 



Aster spathulifolius. (Alpigeni N.E.) Humilis robustus 

 suffruticosus totus molliter villosus, a basi ramosissi- 

 mus, ramis arcuato-adscendentibus dense foliosis 1- 

 cephalis; foliis spathulato-obovatis brève alato-petio- 

 latis obtusissimis cum raucronulo (saepe obsoleto), 

 summis minoribus capitula ampla multiflora involu- 

 crantibus; squamis involucri berbaceis 2-seriatis ae- 

 qualibus: exterioribus anguste spathulatis, interioribus 

 lanceolatis atque anguste membranaceo-marginatis; 

 ligulis 30 — 40 disci diametro brevioribus, lineari- 

 oblongis subintegris; pappo barbellato-scabro subbi- 

 seriali sordido; achaenio villoso. 



Habui e Yedo cultum, Novembri et Decembri flo- 

 rentem. 



Planta vix semipeclalis, caule pennam anserinam, 

 ramis pennam corvinam crassis, caulem aequantibus 

 vel imo caule longioribus, basi horizontalibus, dein 

 adscendentibus, hemisphaeram vel globum constituen- 

 tibus. Folia bipollicaria, 3 / t pollicis latiora, pube pluri- 

 cellulari molli subviscida utrinque sat dense villosa. 

 Capitula 1 — 1%-pollicaria. Ligulae lilacino-coeruleae. 



Ex affinitate A. alpini L., sed diversissimus; pappo, 

 foliis, capitulis amplis, ligulis numerosis cum A. 



