447 



Bulletin de l'/tcadëmie Impériale 



44S 



que descriptionem autoris legisse, iipquo spécimen mis- 

 sum examinasse, sed potius figuram Allionei snlam 

 eamque maie intellexisse videtiir. Describit eniin: 

 «tilamenta inferiora 2 adscendentia, dente teirainali 

 «recto, antlierae didymai!, iuferioribus sublateralibus», 

 in talera errorem inductus ob figuram Allionei tab. 

 V. a., ubi appendices filamentoriim recti ita delineati 

 sunt, ut antberas tilamentis suis (omnibus valde ar- 

 cuatis) insidentes excédant et quasi dentem termi- 

 nalem simulant, sed si descriptionem legisset, error 

 talis non irrumperet. Praeterea Linnaeus (ibid. 419.) 

 Lriidrrnmiii ex Amei'ica borenli migratam ])utavit. 

 liane cum TlysantM gratioloidi cunfundens. — Lloyd 

 (in Bull. d. 1. soc. l)ot. d. 1. France XV. 1868. 155) 

 Linderniam describit ramo staminum anticorum externo 

 anthera terminato et longiore quam interno. 



Congruunt igitur iii omnes in eo, quod stamina an- 

 tica cum appendice describunt. 



Auctores germanici vero omnes quos eomparavi de 

 appendice staminea nil liabent. Mertens et Koch 

 (Rôlil. Deutschl. FI. IV. 423.) expressis verbis ne- 

 gant, se ipsos in planta sicca denuo madefacta, Wul- 

 fenium in viva, dentem vidisse de qiio disserunt Al- 

 lione et Linnaeus, et quaerunt, anne planta pe- 

 deraontana diversaie speciei sit. Figurae Schkuhrii 

 (Handb. IL t. 175.) et Sturmii (Deutschl. FI. VIII. 

 30.) filaraenta omnia brevia recta exappendiculata , 

 Neesii (Gen. fl. Germ. V.) praecedentibus congrua, 

 sed filamenta imo breviora, antheris aequilonga, Rei- 

 chenbacliii (le. fl. Germau. XX. t. 102.) iterum 

 Sturmianae.et Neesianae similia ostendunt, Doll 

 (Fl. V. Baden IL 747.) stamina brevissima didynama 

 desci'ibit — nuUibi de appendice stamineo sernio est! 



Equidcm corollas tantum sicco statu et serapcr dan- 

 sas examinare potui,ubi examen ob loboslimbi arête in- 

 cumbentes difficile et diutinura, praeterea flores in spe- 

 cimiuibus etsi numerosis quae liabui rariores inveniun- 

 tur, ita ut (;erti aliquid tantum de plantn mandslmrka, 

 hanaticu,(iallicaQilazlca'A(\<\\\(i.Q\'Q.\)o^ûm. In prima sta- 

 mina brevia, filamenta omnia recta, antica vix lon- 

 giora, basi interdum appendice crassiuscula obtusa 

 triplo breviore instructa inveni, in banatka et alsatka 

 filamenta aequilonga, parum conniventia ceterum recta, 

 antica cum appendice dui)lo brevioi'e, in lasica (l^a- 

 lansa!) omnia recta non cduniventia, antica duplo lon- 

 giora, cuui appendice ti'iplo bi'eviore. in (j(dlk(i occt- 



dentali (Lloyd!) filamenta quam in reliquis conspicue 

 longiora , omnia leviter, sed distincte arcuata et con- 

 niventia vidi, cum a])i)endice dimidium filamentum su- 

 perante. Autherae in omnilnis quidem inter se li- 

 berae erant, sed quum intra limbura clausum nidu- 

 larent et ex illo magna cum patientia extricandae es- 

 sent, pro certo affiî'mare nolo, antheras in filamentis 

 arcuatis libéras, nec forsan sub analysi tantum vi libe- 

 ratas, rêvera autem cohaerentes fuisse. 



Memoratu dignum videtur, etiam hic specimina me- 

 ridionalia filamenta arcuata et appendices longiores, e 

 locis frigidioribus autem filamenta recta et breviter ap- 

 pendiculata habere. Hoc ex observatione propria. Pa- 

 riter auctores in calidioi-ibus regionibus observantes 

 filamenta appendiculata arcuata (Allione, Lloyd, 

 Bentham), in frigidioribus degentes filamenta recta 

 exappendiculata (Schkuhr, Sturm, Nées, alii) ob- 

 servarunt. 



Cum hisce si coraparamus quae supra sub Van- 

 dellia creda exposuimus, tum sat verosimile fit, Lin- 

 derniam Pi/xidariam esse tantum formam Vandelliae 

 eredae, transitubus multis cum illa conjunctae. 



Ovarium cum stylo enim simili modo variabilia: 

 prius ovatum. subito in stylum aequilongum (banatica, 

 gallica) v. sesquilongiorem [mandshurka ^ alsatka) vel 

 sensim in sesquilongiorem attenuatum (lazica) et co- 

 rolla simili modo calyce brevior et illo longior occur- 

 rit. — Ceterae vero partes, imo semina quoad formam, 

 magnitudinem et sculpturam, perfecte identicae, sola 

 corolla excepta, quae in Lindernia calyce brevior v. 

 aequilonga, pallide carnea labio inferiore flavescente, 

 V. albido-rosea, et brevi tantum spatio diei aperta est, 

 in Vandellia ereda vero calycera superans v. sesqui- 

 longioi', pallide violaeea et maculata et seraper aperta. 

 Sed hoc non magni raomenti videtur: in Ilysanthe 

 gratioloidi corollae longitude simili modo variât, et 

 Lloyd (1. c.) observavit, plautulam aquae propiorem 

 corollas minores et fere semper clausas, ab aqua re- 

 motam majores et apertas habere, et ita i-es sese habet 

 verosimiliter etiam in nostra. Color autem signum 

 neque constans, neque ubique observatum : de Linder- 

 nia ('onstat tantum in planta germanica et pedemon- 

 fana (dilute pur])urea, ex Allioneo), de Vandellia in 

 jajwnica. 



Censeo igitur, Linderniam delendam et Vandelliae 

 vel (si liane cum Turenia jungere fas est) Toreniae' 



