131 



Itiilletiii de l'/^cadéiiiiL' Impériale 



433 



laborera organis vcgetationis et descriptioiii iiuiuiiio- 

 raruui formariim sine ulla utilitate distiuctarum iui- 

 l)eii(l!t, characteres vero fuiulamentales Spachi iiimis 

 iieglcxit specicsquo pauciores admisit. 



Fonuac T'didrum, docentc Spacli, in diias gregos 

 sejunguntur ex pracseiitia staminodiorum in coiicrica- 

 riis et T. argent en, et defectu illorum in turopavis (T. 

 conhita et affinibus), adjuvantibus flore semiclauso, 

 staniinibus brevioribus, foliis vulgo maximis subtns to- 

 lucutosis in illis, et tiore patente, staminibns elonga- 

 tis foliisque sacpius ininoribus glabris in his. ïcnipove 

 Spaclii tanien in Tilianun distribntione cognita liiatns 

 ei'at niaximus, As'm nenipe orientalis. Cugnitis nunc 

 tbrmis uskitids inveninuis uonnnllas, inter duas divi- 

 siones Spachi ambignas. Habenins v. gr. T. mongo- 

 licani infi'a descriptani, ex cliaracteribns floralibns 

 nonniillis ad aiiurkands, ex luibitu ad T. conldtdin ac- 

 cedentem. Ipsa T. conluUi in Japoitia cresccns et a 

 contenuiua mandslmrka ne varietatc quidem sejun- 

 genda, staniinodia offert, qnae in planta niaudahurka 

 rarissima, in illa vero in occidentali Maïuhlmria et 

 nuigis uccasum versus proveniente plane desnnt. Sal- 

 tus igitiir al) europacis ad (oiiericaiias ope forinarum 

 (isïatkarum nuper detcctarnni niulto luinor evadit (juani 

 iincusque pntabatur. Nihilominus gregcs Spacliianae 

 ctiani nunc servandae ope alioruni cliaractcruni, etiani 

 a Spachio jam indicatorum. In T. cordata et affini- 

 bus stamina cuni stylo aequo passn clongaiitai', ita 

 ut dfîniniu priera stylo aequalia v. longiora et petala 

 snperantia évadant; praetcrea stamina in quovis fasci- 

 cule epipetalo 5 — G, in toto igitur 25 — 30 (in affini- 

 bus et ultra). In T. argentca et affinibus auteni 

 stamina aperiente alabastro stylum crassum brevem 

 superant, sub anthesi vero vix elungantur, duni stylus 

 valde accrescit, ita ut demum staniinibus nuilto longior 

 fit, stamina ipsa vero in fascicule 10 — 15, in toto 

 igitur 50 — 75. 



Sed etiaui liic T. mongolka inter utramquc divisio- 

 nem sub vacillât: stamina enim satis elongautur, etsi 

 minus quam in T. cordata, numcrns eorum autem 

 major (piani in liac et minor quam in T. argentca in- 

 venitnr. 



(^uum jam subdivisio primaria generis tanta diffi- 

 cultate prematur, multo diftïcilius adliuc est e cyclo 

 innumero formarnm ennclcare pi'iucipales illasque 

 characteribus validis dignosccre. Nihilominus, habitu 



nimis diverso notisque e flore vel fructn deductis 

 commoti, spccierum noniine formas aliquas distingui- 

 mus, scmper tamen in mente habentes, species lias 

 multo minus absolutas esse quam in aliis generibus, 

 ubi fbriuae transitoriae parciores occurrunt. 



Quibus animadversionibus praemissis jam species in 

 Asia orieiitali hucusque détectas describere conabi- 

 mur. 



Clavis siifcierum. 



Stamina 25—30 et stylus sub authesi suliau- 

 qualiter clougautur pt'talaiiuc iiatciitia supiTaut, 

 uux tenuis, folia discolora glabra T. cordata. 



Stamiua 35 — 75 pctalis patulis stylo staniiuo- 

 diis(iuo 5 evolutis breviora. 2. 



2. Stainiua 35 — 40 potalis ]iaruni bii'viora, pe- 

 dunculi basi lougc uudi, folia ?,flabra discolora par- 



cius graudiscirata serraturis lunge mucrouatis ... T. inimijolicn. 



Stamina 00 — 70 pctalis styloipie demum iluiilo 

 breviora, ])pdunculi bractea i'ere ad basin decur- 

 rcnle, folia subtus tomentusa multiscrrata. 3. 



3. Folia cordatorotuudata subito cuspidata ser- 

 raturis patulis longe mucrouatis, uux basi [lerfo- 



rata, bene cvoluta sulcata T. innnihhurka. 



Folia dcltdidea v. ovata scusim atteuuata ser- 

 raturis iuciiinlicntibus apiculatis, uux basi jdaua, 

 costata T. Miqucliamt. 



1. T. cordata Mil). Dict. Maxim. Fl.Amur. n. 154. 

 Rgl. FI. Usur. u. 100. F. Schmidt, FI. Amg. Bur. 

 n. 7(j. 



Per totain Blandaliur'aciH, cxclusa maxime boreali, 

 frequens. Ex Turczauinow in Dalmria circa Nert- 

 schinsh, ox Maack ad Schilkam fl. frequens, sed pri- 

 mum locuin incolac negant, ad Schilkain auteni tantum 

 inter Schilkinskoi Sawod et Gorbizain sat frequens, 

 iufra vero in altioiibus rarcscit, ut et ad Amur superi- 

 orein montanum. 



Sistit var. mandahurkam, foliis grandius et i)aucius 

 serratis serraturis longiuscule mucrouatis ab onini 

 planta enropaea diversam et tantum ad plantam sïbiri- 

 cam nonnihil accedentem, quae 



Var. ^ib/rka hb. l'etrop.: foliis basi truncatis v. sub- 

 cuneatis saepe latioribus quam longis, serraturis non 

 mucrouatis. — Spontanea in gubeinio Tonisk"). — 

 Conf. de liac : Bayer. Monogr. p. 23. 1. c. sub T. 

 parvifuliac varktatibus. 



Var.mandshirka ludit: foliis siil)tus glaucis, fructn 

 subgloboso: Ad Amur inferiorcm, et foliis subtus pal- 



3) Sylvae magnae Tiliaf (x\n liujus varietatisV) occurrere dicun- 

 tur seeus tl. Tartas distrietus Tara gub. TohoJsl;, uude iucolae loci 

 apes melliticas coluut. ^1 aKciiMoui.. Ilo.iuru'i. ccbi.ii.ni.ie, ni. Otc'i. 

 uau. ISli'J. .\i!i'ycTb, cTp. 224. 



