439 



des Sciences de Saint- Pc^tepstioupa;. 



430 



villosuin paruni supcrautc, sepalis lanccolatis subtri- 

 nerviis Iiyalinomargiiiatis putala obovata superantibiis. 



In Gliinae prov. Kaiisu, rara in rupibus ad cacuinina 

 alpiiim (Przewalski, 1872). 



Persiniilis A. monticolac Edg. in llook. fil. Fi. 

 Brit. Ind. I. 238., haec tamen distincta flore sessili v. 

 subsessili pedicello glaberrimo, foliis bractealibiis di- 

 latatis tantum 4, petalis ungiiiculatis ovatis sepala di- 

 stinctissime 3-nervia superantibus, flore paulo minore. 



Monogone. 



Soct. iiovn. Arenarinc. 



Sepala cxtiraa in alabasti'o distincte in'evidra. Sta- 

 mina 5 sepalis opposita et staminodia 5 planiuscula 

 squaniifui-niia ciim illis alterna disco eglanduloso in- 

 serta. Ovariiim 2-ovulatura. Capsula 1-sperma. — Suf- 

 frutex babitu Eremogoncs. Nomen dedi quia semen 

 unicuni tantum gignit. Est ferc inter Arcnarùis, quod 

 Schizotcchinm. inter StcUarias. 



Arenaria pentandra. Suffrutex glaber trunco crasso li- 

 gnoso polycepbalo, capitibus ramulosis, ramulis aliis 

 fascicules foliorum, aliis caules florifères fereutibus; 

 foliis subteretibus subulatis pungentibus basi breviter 

 membranacca caulinis connatis margine scaberulis; 

 cyma terminali ter tricbotoma, bracteis abbreviatis 

 ultimis lanceolatis praeter costam liyalinis; pedicello 

 calycem plurics superante; sepalis acuminato-lanceo- 

 latis late hyalinomarginatis; petalis paulo longioribns 

 oblongis; capsula ovoidca inclusa, seniino concentrice 

 obtuse tuberculato. — Planta pedalis, foliis l'/.-polli- 

 caribus. 



Hab. in Somiaria, non procul a finibus Mongoliae, 

 in montibus Kitscbni-ne-tau propc fortalitium Saissau, 

 in rupibus (Potanin). 



Cerastium melanandrum. (Sect. Dichodon Bartl.) Pe- 

 renne sursum pilis nigris glandulosis pubescens, cauli- 

 culis procumbentibus radicantibus; foliis carnosulis in- 

 fimis brevipetiolatis ellipticis, reliquis scssilibus oblon- 

 gis V. oblongolauceolatis obtnsis, fasciculis axillaribus 

 homopbyllis; cyma foliata 1 — o-flora, iiedicellis de- 

 floratis erectis dense glandulosis demum folio longiori- 

 bns; flore nutante, sepalis oblongis obtusis margine 

 auguste scariosis quam petala erectopatula obovata 

 emarginata duplo brevioribus, antheris atropurpureis. 



In Chinae prov. Kansu (Przewalski, 1873). 



A G. trifii/noYiU. omnibusque affinibus foliis carno- 

 sulis, antberis atropurpureis petalisque non bilobis 

 dignoscitur. Planta palraaris, flore diam. 1 5 q. exe. niill. 



Linum nutans. (Adnioliinim Piclib.) Perenne multi- 

 caulc glaucum, foliis linearibus v. lineari- lanceolatis 

 onerviis margine serrulato-scabris; racemo frnctifcro 

 clougato; floribus parvulis erectis, sepalis lato ovatis 

 obsolète 1-nerviis byalino-marginatis, petalis cocruleis 

 cuueato-obovatis crennlatis calycem plus duplo supe- 

 rantibus, glandulis disci 10, staminodiis deltoideis, sty- 

 lis basi connatis ovario parum longioribns, stigmate ca- 

 l»itato subdccurreutc ; pedicellis fructiferis capsulam nu- 

 tantem parum superantibus; capsula subglobosa calycc 

 plus 3-lo longiorc psendo-10-Ioculari scptis pseudo- 

 septisque margine pilosis. 



Ilab. in Ciiinac prov. Kansu, in campis argillosis 

 non procnl ab urbc Da-dshan (Przewalski, 1872). 



Affine L. austriaco L. et L. pcrcnni L {sibirico DC.) 

 Prius, a Plancbon in Hook. Lond. journ. bot. YII. 

 175. inter varietatcs L. 'pcrennis enumoratum, ab Ale- 

 feld in Bot. Zeitg. 1867. 255. cum permnltis aliis 

 distinctum liabitum, a nostro diftert colore viridi, fo- 

 liis distincte 1-nerviis, flore ferc triple majore, sepalis 

 nervosis exterioribus acutis, glandulis 5, staminodiis 

 filiformibus, stylis liberis stigmate decurrente, pedi- 

 cello fructifero capsulam plus duplo superante fere 

 liorizontali, apice tantum Icviusque nutante, capsula 

 quam calyx duplo usque longiore. L. ■pcrcnne L. di- 

 gnoscitur foliis laevibus basi trincrviis, stigmatibus 

 liaud decnrrentibus ovoideocapitatis et reliquis signis 

 nt in L. austriaco. 



Tiliae Asiae orientalis. 



Species Tiliae (juam maxime polymoi'pliae difficil- 

 lime dignoscuntur, quia cbaracteres florales et carpici 

 graviores ferc desunt, illi vero ex organis vegetatiouis 

 deprompti nimis variabilcs. Ut taceam de autoribns 

 aritiquioribus species innumeras describentibus charac- 

 teribus minirai prctii fultas, recentiorc tempore scrip- 

 tores duo de gencris monograpliia optime meriti sunt: 

 Spacli in Ann. se. nat. 1 Sér. II. 331., qui primus 

 genus lioc optime subdivisit et specierum cliai'acteres 

 exposuit, sed inter americanas fortasse nimis numero- 

 sas formas specie distinxit, et Bayer in Verli. Zool. 

 bot. Ver. Wien. Xll. 1862. 3. sq., qui tamen nimiura 



