435 



des Seieiice» do Saint-Pétersbourg-. 



430 



Testa membranacca intcr cotylodones et radiculani dia- 

 phragraate celluloso instructa, arcte embiyonera lu- 

 teuin circuuidaiis. Radicula supera horizontalis cliala- 

 zam spectans teres clavata ipso apice subito apiculata, 

 cotylcdonibiis linearioblongis curvis convexis incuiii- 

 bens. — Herbac ilongoliae australis arenicolac , aii- 

 miao V. biennes, orgyales, globi in moduiu intricato- 

 ramosissimac, foliis radicalibus carnosis sub anthesi 

 nullis caiiliniscpie parvis piniiatisectis. floribus in race- 

 mos laxos paucifloros nudos dispositis majusculis ro- 

 seis, siliculis erectis. 



1. P. cornukim Gacrtn. De fr. II. 291. t. 142. 

 Siliculae alis acuminatis. — Lara. Enc. nietli. Illustr. 

 d. genres, III. G59. t. 974. (e Gaertnero sumta). 

 Ledeb. FI. Ross. I. 1G8 et in Miinch. Abli. IV. pars 

 3. 115. c. tab. Bge. in Linnaea XVI. 98. Miiagrmn 

 cornutmn Lani. Enc. metb. I. 571. Bunias cormita 

 L. Cod. 4877. excl. syn. Tourn. J. Mayer in Abli. 

 Boehm. Ges. d. Wiss.'lII. 1786. 240. t. VIL f. 3. 



Hab. in desertis JfoH/yoZ/rtf (Heike^) fr. nond. mat. 

 ex J. Mayer): regionc Ordos, in arenis sterilissimis 

 Kusnptsclii dictis freqnens (Przewalski, 1871) et 

 ejnsdem parte australi, inter Porolialgassun et Wu- 

 sjen , ab iirbe Ning-bi;i-fu et muro magno orientera 

 versus (rev. pat. Verlinden, 1877, scliedulae inscri- 

 bens: Moutarde sauvage, Salio en Mongol, on l;i cul- 

 tive aussi. Odeur désagréal)lc). Alibi in Mongolia 

 nusquam visa, itautet ab Heucke fortasse ex iisdeni 

 locis, ad tractuni raercatoriura e Tibeto Pekinuni du- 

 centcni, a mercatoribus indigenis acccptum. 



E flora Rossica ecrte excludendura , nam a solo 

 Georgi (Beschr. d. r. R. III. 1140. et Nachtr. 290.) 

 in Sibiria ad Iset et Tobol et in dcserto Calmuccornm 

 inter Wolgani et lirai fl. crescere affirraatur, absque 

 dubio banc tantura ol) causani, quia JMartini, Putimùi 

 possessor, Graelini socius, regiones istas peragrave- 

 rat "). Sed J. Mayer, qui plura specimina bona a 

 Martinio liabuisse rofert, Heikciira coUectorem 



1) Heike, i-cctiiis fortasso Ilcuckc, qui unmiuatur in Cmoliiii 

 Fl. Sibir. III. 172. et in eiijus honorem descripta fuit Amyi/dahis 

 Heiicl-iana Sclitill. Abh. Halle. 1S54. 1. 22. Do hac babet (iiiicliii 

 1. c. : ramiim mibi attulit in campis apricis siueiisibus, per qiius ox 

 Sibiria per Miiiigalorum regiones ail Sinas itiir, chirurgus Ilcuckc, 

 qui coniitatui sinico interfuit. Unde Ileuckcum ctiam Fuijionmm 

 in Cliiiin ijisa a mercatoribus sinieis accepisse verosimilc tit. 



2) Quae fides Georgin tribueuda, docet patria Ilhei piihiuili: in 

 insulis oceani orientalis (1. c. III. 947.), ubi Pallasinm lamlat. iiui 

 ipse in Kinchtn e China accei)isso testatnr. 



Monijoliamquç patriani tantura notât. Descriptio vero 

 et figura Mayeri cum descriptionibus et figuris alio- 

 runi autoruin tain bene congruit, ut alla specimina 

 praeter Martiniana haud adfuisso certura sit. 



Radix digituni crassa carnosa. Folia radicalia nu- 

 raerosa ultrapedalia, ad 6 — 7 poil, lata, petiolis ca- 

 naliculatis penna anserina crassioribus, lamina G — 7- 

 jugo-pinnatisecta glabra, segmenta linearioblonga utrin- 

 qne attenuata, indivisa v. irregulariter liinc dentibus 

 magnis 1 — 3 instructa v. apice 2 — 3-loba, v. usque 

 ad basin 3-partita laciniis segmentum integrum simu- 

 lantibus. Caulis, ex rrzewalskio, prope radicem 1 

 — ■ l'/o poil, crassus, ramosissimus , autumno demum 

 fractus vira venti raagnam concipiens velocissime rui- 

 tur per campos aridos natales. Folia caulina parca 

 et tenuia, petiolata, lanceolatolinearia vel linearia, in- 

 feriora tripartita, rcliqua vulgo indivisa v. apice 2 — 3- 

 loba. Sepala 7 : 2 mill., petala 15 : 1.75 mill. magna. 

 Siliqua cura alis G — 8 cent, lata, loculus 10:8 raill. 

 magnus. Scmen 9 mill. longum. Eraliryo vix rainor. 



2. P. dolabratum. Siliculae alis oblique angusteque 

 quadrangulis ad apiccm truncatum latioribus. 



Hab. in MonyoUae regionc Ordos, in arenosis secus 

 fl. Hoang-ho (Przewalski, 1871). 



A praeccdentc ditïert tantura fructus forma (jam sub 

 anthesi distinguenda) et glandulis liypogynis miiioribus 

 sulco i)ercursis neque reniformibus, nec non foliis su- 

 ])erioribus filiformibus scssilibus. Habitus idem. 



Genus T'mjionn a De Candolle (Syst. IL 149. et 

 in Prodr. I. 185.) ob embryonem tune plenrorhizeum 

 pcrperam descriptum, ad Euclklicas sive ricnrorhkcas 

 Nucamentaccas ducitur. Ledebour in Flora Rossica 

 L 1G8. ibidcra locavit, postea, post examen specimi- 

 nis autlientici, de loco assignando silet. A Bentham 

 et Hooker Gen. pi. I. 9G. ad Isatkleas inter Octo- 

 ccras et Myagrum jionitur. In Isatidcis, sensu autorura 

 nunc laudatorura, séries duae distinguuntur: siliqua 

 1-loculari 1-spcrraa et siliqua 2- v. 4-loculari, et P«- 

 (fioninm locatur in série sccunda, quamvis ab ipsis au- 

 toribus siliqua 1-loculari describitur. Ex mea disqui- 

 sitione Pug'ionium omnium melius cum Octocerate, Eu- 

 didio, OcJdJiodw comparandum, ob cotyledones incura- 

 bentes, fnictum in primo 8-spinosum, folia pinnatifida, 

 etsi omnia haec gênera fructu 2-loculai'i gaudent, qui 

 taraen et in Pughm'io juveiitiite 2-locularis est. Etiam 



