.53» 



Bulletin de l\%eadéinie Impériale 



540 



ger!); China média borealiori (Fortune! ii. 41. a. 

 1846.). Diu in liortis nostris colitur. 



37. J. tecfonim Maxim, in Bull. Acad. Pétersb. VIL 

 563. et in Ilgi Gartcnfl. t. 716. Bot. mag. t. 6118. 

 Fr. Sav. 1. c. 41. Baker 1. c. 37. ,/. crisiafa Miq. 

 Prol. 305, nec Sol. -/. tomiolopha Hance in Trim. 

 Journ. bot. 1872. 229. J. cinnensis Bge Knum. Cliin. 

 n. 359, nec Curt. J. flmhriata Klatt in Linuaea 

 XXXIV. 619. quoad spec. Bungei citatum. Itdù hatsii, 

 Soo bokf. IL fol. 3. (opt.). 



Nippon: circa Yokohama et Kamakura, ad agrorum 

 raargines et in tectis stramentitiis, init. Maji fl. China 

 occidentali: prov. Schensi frf. et Kansu fl. legit Pia- 

 sezki; in hortis Pekineusibus colitur s. nom. Scliui- 

 lan (Bunge, Tatariuow, Bretschneider). 



Fructus, quos ulim J. tedonmi attribui, non ad il- 

 lam pertinere nuuc persuasus sum e.x spec. fructifcro 

 a Piasezki allato. Capsula in hoc exemple oblonga, 

 ultra bipollicaris, apiculo brevi crasso (basi tubi pe- 

 rigouii) coronata, pedunculo crasso '^ poil, longo fulta. 

 Capsulae parietes et dissepiraenta tamen destructa et 

 semiua clapsa. — Klatt miro modo hanc spcciem tan- 

 tum ante oculos habuisse videtur, -/. fimhrlatam (J. 

 japonicam) describens. 



Admt. ad Evansiam (ad quam a Decaisne, 1. in- 

 fra citato, ducitur etiam Sect. sequens). Rhizomata in 

 variis speciebus accuratius adhuc examinanda. Ita v. 

 gr. in J. japonica, J. lacustri et J. crisiata rhizoma 

 tuberosura (?) emittit stolones, vaginarum basibus dense 

 squamatos, stipitatos, asceudentes, in folia pi. m. nume- 

 rosa, dense disticlia, late ensiformia abeuntes. J. tecto- 

 nim rhizomate crasso caruoso, fasciculis sessilibus gau- 

 det. J. dicholoma foliis distichis numerosis excellit, 

 rhizomate brevi stolonibusque sessilibus instructa, cae- 

 spitem densum sistit ex articulis brevibus intricatis, 

 in quos rhizoma tune dcmum solvitur. 



Perigonii limbus post fecundationcm ad laminas in- 

 flexus, ad ungues spiraliter contortus , inter signa 

 generis Evansiac a Decaisneo reccptus, plus vel mi- 

 nus distincte observatur etiam in J. samhucina L., J. 

 flavescente Pied., J.varicgata L., J. scariosa^^. [glau- 

 cesccnte Bge), J. Bloudowi Ledeb., .7. flavissma Pall. 

 (J. arcnaria^. Kit., etiam ex Baker in Gard, chron. 

 1876. IL 710.). Non occurrit in /. sihirica L., J. Pseu- 

 dacvro L. 



Sect. 7. Pardantltopsis Hance in Trim. Journ. of bot. 

 XIII, 104. 



38. J. dichotomaVàW. It. III. App. 716. t. 1. L 2. 

 Sweet, Brit, Fl. Gard. t. 96. Bot. reg. t. 246. Bge 

 FiUum. u. 357. Hance 1. c. Baker 1. c. 615. Pardan- 

 ihus dichotomus Ledeb. Fl. Ross. IV. 106. Evansia 

 dichotoma Due in Bull. soc. bot. de Fr. XX. 300. 



«Abundat in rupcstribus apricis totius Davuriae 

 transalpiuae ab Ingoda ad Argunum» (Pall. 1. c): ad 

 Ingodam fl. (Sedakow), in campis Ncrtschinsk (Tur- 

 czan.), inter Tscholbutschi et Argunski ostrog in pa- 

 ludosis prope lacum (Pal la s); Mandshuna: ad Amur 

 superiorem; IlongoUa orientali: ad tractum mercato- 

 torium (K i r i 1 o w) et australi: a Zaghan-balgassu l)orcam 

 versus (Ladyshinski), Siwan-tze (Artselaer), in 

 denudatis argillosis montium Muni-ula (Przewalski); 

 China boreali: in montibns circa Pekinum frequens, 

 Yin-shan (Bretschneider), in ipso nuiro maguo 

 (Bunge), In-schan (Tatarinow), alpe Siao-\vu-tai- 

 shan (Hancock); circa urbem Tschifu (Forbes ex 

 Hance). 



De flore hujus speciei dicit Ker in Bot. reg. 1. c. : 

 flos post meridiem tautuni aijeritur, ante uoctem coUa- 

 bitur limbis introvolutis, unguibus spiraliter contortis, 

 Bretschneider in schedulis: flores plantae 3 — 6- 

 pedalis teueri, suaveolentes, intus violacei v. brunneo- 

 tincti, uocte cuntoiti, ita ut mane fl. nulli apcrti sint. 

 Pallasfl. violascentem describit, Messerschmid rub- 

 rum, Sweet ex brunnescente violaceum. Hance 

 J. dichoiomam e seminibus prope Tschifu collectis vi- 

 vam observavit et florem statuit inodorum, circa ter- 

 tiam post meridiem horam apertam, abeunte sole mox 

 emarcidum, stigmatumiaciniassimplices. Has equideui 

 saepius etiam simplices observavi. Colorflorumetstig- 

 matis laciniac igitur variabiles sunt, flores vero ves- 

 pere aperiuntur. 



Decaisne I. c. 302. tamen E. dichotomae suae ad- 

 scribit flores «diutinos» dilute caeruleos et stigmatum 

 lacinias alte bitidas, et novam proponit speciem: E. 

 vespertinam Due ibid. 301. flore vespertino, laciniis 

 externis sordide transverse lineolatis, internis purpureo 

 punctulatis, stigniatis laciniis acuminatis iutegris distin- 

 guendam, ditione Pekinensi in saxosis prope Jehol a 

 David Icctam et liorto Parisiensi cultam. An eadem? 

 Nain J. dichutuniam an simul florentem observaverit 



