145 



des Sciences de Sut m ■ P&ersbonrg. 



14» 



Fructus colore et seminum superficie al) omnibus 

 distincta. 



In Nippon boreali audit: madzi-ssa. 



Observ. 1. Cl. II. Bâillon 1. c. 148. 180. oniuia 

 gênera Sclnzcmdracearum in unicum Schiaandrae con- 

 ferruminavit, cl. Bentliam et Hooker, Gen. pi. I. 

 l'J. admiscrunt duo: Schisandratri (cura Sphaerostem- 

 mate et Maximowicsia) et Kadsuram: carpellis in toro 

 elongato tenui spicatis iu priore, et in toro globoso 

 sessilibus in secundo commode distinguendas. Oui sen- 

 tcr.tiae cl. vv. accedens, equidem monendiiui liabeo, 

 Sphaerostemma japonicum S. et Z. (FI. Jap. fam. nat. 

 II. 188), A. Gray (Bot. of Japan, 380) multo serius 

 editum esse quam Kadsuram chinensem , Turcz. 

 (Kuuni. Chin. Nr. 14. in Bull. Mosc. 1837. X. Nr. 7.) 

 cui b. Rupreeht jam Novembri 1856 (cf. Bull, de 

 la cl.pbys. math, de l'Acad. de St. Pétersb. XV. 1857. 

 p. 142. et. analyt., et p. 259.) Maxmowicziae genus 

 superstiuxit, et imo serins quam in opère meo; Bri- 

 mitiae fl. Amurensis, ubi primuin delineata est, typis 

 excuso Febr. 1859 (conf. ad calcem operis p. 504), 

 conventui academico exhibito 29 Januarii 1858. (cf. 

 Mém. prés, à l'Acad. d. se. de St. Pétersb. p. divers 

 savants, t. IX. in titulo florac meae), quum e contra 

 opus cl. A. Gray, On the botany of Japan, in lucem 

 prodiit Aprili 1859, iitterae vero ad calcem operis 

 de Salicibus ab Anderson scriptae Februario 1859 

 Holmiae signatac sunt, totum denique opus conventui 

 propositum est Decembri 1858 et Januario 1859. 

 Quibus expositis clarum fit, plantam de qua agitur 

 ScUzandram chinensem (Bai 11. 1. c. 148. in nota) 

 appellaiulam, nomen Schisandrae Hanceanae, Bail}. 

 (1. c. 150. nota 3) autem, quia Kadsmae genus ser- 

 vaudum exislimamus, ad K. chinensem, H ce. reducen- 

 dum esse. 



Observ. 2. Trochodendron longifoliuni, m., indica- 

 tum in Ind. sein. h. Pctrop. 1865. p. 3 1, sed non 

 descriptum, est Tr. aralioides, S. Z. p. longifoliwm, ni., 

 foliis obovatis vel lauceolatisab a. iienttmo, foliis rhom- 

 beis vel rotundato-ellipticis instructo, diversum, cete- 

 rum vero omnibus partibus simillimum. — Accepi va- 

 rietatem memorabilem e Nippon média et boreali, ge- 

 nuinam vero e Kiusiu, sed Siebold (apud Miq. Prol. 

 146.) hanc ultimam etiani e Yczo et Nippon septen- 

 trional babuisse asserit, ita ut altéra alteram non 

 excludere videatur. 



Tome XVII. 



Observ. 3. Zanthoxylon Bimgeemùm, m. (cf. Diagn. 

 pi. nov. dec. IX.) jam ante me a Hanceo et ante hune 

 a Planchonio descriptum esse serius comperi. Loco 

 nominis mei dclendi ponatur: Z. Bungei PI. in PI. et 

 Lind. Praeludia ad h 1 . Coluinb. iu Ann. se. nat. III. 

 série, XIX. 82. in nota (nomen tantum 3 ). Addentursy- 

 nonjma a me 1. c. adducta, quibus accédât insuper: 

 Z. simulons, Hance! Advers. p. 40 in Ann. se. nat. 

 V. sér., V. 208. (Nr. hb. Ilanceani a me laudatus 1. c.) 



Z. Bungei vero, ab am. Dre Hance (eodem loco p. 

 209) descriptum, diversa est species, Z. planispmo 

 S. Z. potius affinis. 



Specie a me pro nova proposita ita deleta, venia 

 sit hic insererc aliam, loco laudato jam a me indi- 

 catain : 



Zanthoxylon Arnolliaiiuni. Glaberrimum dense raino- 

 sum parce aculeatum micrôphylïum , aculeis geminis 

 solitariisve parvis conicis teretiusculis; foliis impari- 

 pinnatis 3 — 7-jugis inermibus, foliolis coriaceis secus 

 petiolum auguste alatum sessilibus obovatis spathula- 

 tis ovalibusve basi cuneatis apiceobtusisobsolctissime 

 apicem versus 2 — 4-crenulatis marginc revolutis dis- 

 coque toto grosse pellucido-punctatis; pedunculis ra- 

 mulos latérales brèves terminantibus paucifioris, c?:..; 

 Ç calycis laciniis lanccolatis, petalis 0, ovariis 2 — 3, 

 stylis subacquilongis recurvis stigma capitatum vix 

 duplo superantibus; carpellis 1 — 2 globoso-ovalibus 

 styli basi apiculatis extus basi gibbis verrucosis. — 

 Z. piperitum, Hook. Arn. in Beechey Voy. 261. — 

 non DÇ. 



Hab. in archipel. Bonin-Sima (Dr. Mertens!). 



Affine Z. piperito DC. et Z. Bungei PI., sed habi- 

 tus potius Z. pterotae DC. ex India occidentali. 



Specc. ante oculos sunt 1, pedalia, dense breveque 

 ramulosa denseque foliata. Foliola 2% — 5% lin. longa, 

 2 lin. lata. Carpella nondum plane matura vix sesqui- 

 liuealia. 



BubllS, Beuth et Ilook emend. 

 Rulnis et Dalibarda L. 



Conspectiis specierum Asiae orientais. 



3) Descriptionem cl. auctoris olim cl. Dr. Regel ad publicandum 

 missara, sed nescio cur ineditam, postea apud cel. Dr. Regelium 



vidi. 



10 



